Mniej znane gatunki roślin nadające się do sałatek (część 3.)

W poniższym artykule przedstawimy kilka odmian sałat japońskich i chińskich. Te egzotyczne odmiany to świetny sposób na urozmaicenie warzywnego jadłospisu. Są to szybko rosnące sałaty, dzięki czemu nawet z małej doniczki można zebrać sporo liści. Niektóre z nich mają ponadto właściwości lecznicze.

Perilla – przypomina nieco pokrzywę, jej liście są ozdobne, lekko pofałdowane. Jest to chińskie zioło o udowodnionych właściwościach leczniczych. Na rynku dostępne są zarówno odmiany czerwone, jak i zielone.
Zielona perilla jest bardziej aromatyczna i ma słodkawy zapach. Stosuje się ją podobnie jak bazylię lub kolendrę. Nawet niewielka ilość potrafi zmienić smak zwykłej zupy lub sosu. W Chinach stosuje się ją zarówno smażoną, jak i duszoną. Czerwoną perilę można dodawać również do świeżych sałatek. Rośnie bujnie, pierwsze liście można zbierać już 4 tygodnie po wysiewie. Należy ją ściąć tuż nad ziemią, a ponownie odrośnie. Kilka badań naukowych wykazało skuteczność tej rośliny w leczeniu alergii.

Mizuna ( ) – charakteryzuje się bujnym wzrostem i ozdobnymi, postrzępionymi liśćmi; można ją zbierać już 3 tygodnie po wysiewie. Dobrze rośnie również w skrzynce na parapecie. Jest mało wymagająca w uprawie. Jej liście są soczyste, ma delikatny smak i nadaje się nie tylko do świeżych sałatek, ale także do potraw gotowanych. Można ją podawać duszoną, w zupach, a także jako dodatek np. do ryb.

Mibuna – nazywana również„japońską gorczycą”– jest lekko gorzka, a jej smak jest nieco ostrzejszy niż w przypadku mizuny, ale delikatny i lekko pikantny. Liczne podłużne liście wyrastają na cienkich łodyżkach. Można ją podawać tak samo jak mizunę – w świeżych sałatkach oraz duszoną.

Komatsuna – nazywana również „chińską gorczycą” lub „szpinakiem gorczycowym”, ma wyrazisty, pikantny smak; liście można podawać samodzielnie lub w połączeniu z innymi rodzajami warzyw i sałat. Starsze liście mogą być lekko gorzkie. Rośliny można uprawiać zarówno poprzez bezpośredni siew, jak i w doniczkach na parapecie.

Maiko – odmiana jadalnej chryzantemy, której spożywa się nie tylko liście, ale także kwiaty. Smak jest dla nas dość egzotyczny, ale z drugiej strony jest to roślina wieloletnia. Jeśli przytniemy ją do około 5 cm, ponownie odrośnie, a uprawa nie jest wymagająca. W Chinach wierzy się, że zioło to dodaje sił witalnych.

Namenia – wydajne, smaczne i nietypowe warzywo. Do spożycia można wykorzystać całe liście, łącznie z ogonkami. Zawiera oleje gorczycowe, ma lekko pikantny smak. Rośnie bujnie, zbiera się młode liście. Liście ścina się tuż nad ziemią.

Choi Sum – szczególna odmiana chińskiej kapusty, nadająca się głównie do sałatek lub potraw kuchni azjatyckiej. Smakiem Choi Sum przypomina szparagi. Jest łatwa w uprawie, roślina potrzebuje do wzrostu przestrzeni 30 cm. Liście zbiera się przed kwitnieniem. 

Tatsoi – azjatyckie warzywo, nadające się przede wszystkim do potraw azjatyckich. Tatsoi to warzywo o zwartej budowie, z liśćmi w kształcie łyżki. Młode liście są bardzo aromatyczne. Stosuje się je na surowo w sałatkach warzywnych lub przygotowuje w formie duszonej. 

Pak Choi – odmiana chińskiej kapusty nadająca się do świeżych sałatek. Warzywo odpowiednie zarówno do wiosennego, jak i jesiennego siewu. Okres wegetacyjny wynosi 45 dni. Ma bardzo delikatny i słodkawy smak.

Którą z tych pysznych sałat zdecydujesz się uprawiać?