Mniej znane gatunki roślin nadające się do sałatek (część 2.)

W dzisiejszym artykule nawiążemy swobodnie do poprzedniej rozmowy na temat mniej znanych roślin, które nadają się do sałatek i dań na zimno. Przedstawmy więc kolejne alternatywy w postaci mniej znanych warzyw liściastych, które urozmaicą jadłospis i dostarczą mnóstwo cennych witamin.

Rukiew ogrodowa – delikatna sałata o wyśmienitym smaku, którą można wysiewać przez cały rok. Najkorzystniejszy jest jesienny siew, ponieważ ta sałata jest mrozoodporna i świeże liście możemy zbierać przez całą zimę. Liście można zbierać nawet spod śniegu. Jeśli posadzimy ją pod bylinami i pozwolimy jej swobodnie wydać nasiona (co w jej przypadku nie stanowi problemu), będziemy mieli zapewniony plon przez cały rok niemal bez żadnego wysiłku. Stosuje się ją tak samo jak sałatę głowiastą, najlepiej na surowo, samodzielnie, z dressingiem ze śmietany kwaśnej, octu lub oliwy z oliwek. Doskonale smakuje dodana do mieszanki innych warzyw, a sałatkę mieszaną można uzupełnić również jajkiem lub serem.

Portulaka rozgałęziona – podobnie jak roszponka jest to odmiana sałaty, którą można zbierać nawet zimą pod śniegiem. Nazywana jest również portulaką zimową lub sałatą indiańską, jest bardzo niska i przypomina roszponkę, ma jednak bardziej okrągłe liście i mniej wyrazisty smak, podobny do sałaty głowiastej. Wysiew przeprowadzamy w lutym i marcu, zbiór następuje po 6 tygodniach, jednak znacznie lepszy jest wysiew jesienny – we wrześniu, aby zebrać plony jeszcze przed zimą, lub w październiku, aby zbierać je w trakcie zimy. Zarówno w przypadku wysiewu wiosennego , jak i jesiennego , rośliny można przycinać tuż nad ziemią – odrosną one ponownie. Zimą zbieramy całe rośliny. 

Rukola–(łac. Eruca sativa) to jednoroczne warzywo sałatkowe, które stanowi absolutnie oczywisty i nieodzowny element kuchni włoskiej. Charakteryzuje się wyrazistym smakiem. Można ją uprawiać poprzez stopniowe wysiewy od marca do sierpnia, a zbiory można rozpocząć już po 6–8 tygodniach. Dobrze rośnie również w skrzynce na parapecie. Najlepiej zbierać naprawdę młode liście, są one przyjemnie pikantne, przypominają nieco rzodkiewkę. Starsze liście są co prawda nieco gorzkie, ale za to dobrze nadają się do obróbki termicznej, podczas której tracą gorycz. We Włoszech starsze, blanszowane liście dodaje się do makaronów, risotto, na pizzę lub smaży na oliwie z oliwek z czosnkiem i podaje jako dodatek do mięsa lub ryb. Młode liście świetnie smakują z pomidorami, bazylią i czosnkiem; pyszna jest również sałatka z dodatkiem świeżego sera (typu feta), oliwek i pomarańczy.

Rukola – to wieloletnia roślina sałatkowa (łac. Diplotaxis tenuifolia lub Rucola selvatica). Ma długi, walcowaty korzeń, który zazwyczaj bez problemu zimuje, a wiosną wyrastają z niego przyziemne rozety liści. Należy je stale przycinać, ponieważ gdy roślina zakwitnie, nie nadają się już do spożycia. Jednak nawet przed kwitnieniem ma bardzo ostry i gorzki smak, dlatego traktujemy ją raczej jako przyprawę. Kilka listków dodajemy do sałatki, mięsa, szpinaku lub wszędzie tam, gdzie chcemy uzyskaćwyrazisty smak.