Rokitnik i jego uprawa

Rokitnik zwyczajny (Hippophaë rhamnoides) pochodzi z Europy i północnych Chin. Jest to długowieczny, kolczasty krzew, dla którego charakterystyczne są szaro-zielone liście i jaskrawopomarańczowe owoce. Rokitnik jest niewymagającą w uprawie rośliną ozdobną, uprawianą głównie ze względu na swoje kwaśne, ale bardzo cenione owoce.

Jest w pełni mrozoodporny i nie atakują go choroby grzybowe ani szkodniki. Dlatego doskonale nadaje się do uprawy w ogrodach naturalnych.

Wysiew nasion jest możliwy przez cały rok, jednak najlepiej wiosną. Przed wysiewem nasiona należynamoczyć w wodzie przez 24 godziny, a następnie poddać stratyfikacji przez 60 dni w lodówce. Dobrze rośnie na stanowisku nasłonecznionym, w glebie o odczynie zasadowym lub obojętnym. Rośnie jednak również na glebach kamienistych lub piaszczystych. Drzewo to nie wymaga regularnego nawadniania ani nawożenia, ale w suchych latach roślina bardzo doceni nawożenie i podlewanie.

Rokitnik jest rośliną dwupienną i aby uzyskać obfite plony, uprawia się go w grupach, w których przeważają rośliny żeńskie. Płeć można zazwyczaj rozpoznać dopiero u czteroletnich sadzonek; ogólnie pąki roślin męskich wyrastają znacznie gęściej i są większe.

Owoce dojrzewają mniej więcej od końca sierpnia do października. Jeśli zależy nam na witaminach zawartych w owocach, zaleca się wczesne zbiory przed nadejściem mrozów, ponieważ przejrzałe owoce tracą swoje cenne składniki odżywcze. Ogólnie rzecz biorąc, zima nie szkodzi owocom i mogą one pozostać na krzaku nawet w okresie zimowym.

Można je spożywać na surowo, przygotowywać z nich smoothie, herbatę, dżem, olej, kompoty lub syrop.

Przygotowanie syropu

Rozgnieć 3 l owoców rokitnika i zalej je 2 l letniej wody. Dodaj 20 ml kwasu cytrynowego i pozostaw mieszankę na 1 dzień.

Następnie przecedź mieszankę do garnka i dodaj cukier. Rokitnik ma cierpki smak, dlatego na każdy litr dodajesię 1 kg cukru. Pozwól cukrowi rozpuścić się na małym ogniu, a powstały syrop przelej do dobrze zamykanej butelki.