Mniej znane gatunki roślin nadające się do sałatek (część 5.) – właściwości lecznicze

Wybraliśmy dla Was kilka wskazówek dotyczących uprawy łatwych w pielęgnacji warzyw, które nie są u nas zbyt popularne, ale na każdym ogródku z pewnością znajdzie się dla nich miejsce. Poniżej przeczytacie o ich składzie i korzystnym wpływie na nasze zdrowie. Wymienione warzywa zawierają wiele witamin, dlatego warto włączyć je do naszej diety.

Endywia – zawiera duże ilości potasu, wapnia, fosforu, żelaza, magnezu, prowitaminy A, witaminy E, witaminy C (20 mg/100 g), witamin B1, B2, B6 oraz kwasu foliowego. Wspomaga trawienie i wydzielanie żółci, oczyszcza wątrobę i pobudza śledzionę. Regularne picie soku poprawia wzrok i odporność organizmu na alergie.

Gruszka – zawiera magnez, wapń, potas, żelazo, witaminę C, witaminy z grupy B oraz prowitaminę A. W medycynie ludowej, ze względu na wysoką zawartość magnezu, stosowany jest jako środek uspokajający na nerwy; w przypadku bezsenności zaleca się spożycie przed snem lekkiej sałatki z dubáčkiem. 

Rukola – poprawia wydalanie moczu, oczyszcza nerki i drogi moczowe, detoksykuje wątrobę. 

Rukola – oczyszcza skórę z egzem i wysypek, oczyszcza nerki i drogi moczowe, a podobno jest również afrodyzjakiem. 

Rukiew polna – ma wysoką zawartość witaminy C, szacowaną na 40–60 mg/100 g, czyli więcej niż w cytrynach i pomarańczach, a także prowitaminę A, witaminę E, kwas foliowy, żelazo, magnez, wapń i potas. Regularne spożywanie rzeżuchy wzmacnia odporność, poprawia funkcje umysłowe, wspomaga metabolizm i krwiotwórczość. Ponadto łagodzi zmęczenie i stres. Można ją spożywać zimą, kiedy brakuje świeżych witamin i składników mineralnych. Nadaje się jako środek zapobiegający chorobom serca, np. zawałowi serca i dławicy piersiowej, dzięki zrównoważonej zawartości minerałów (zwłaszcza potasu i magnezu).

Lubina – w porównaniu z innymi sałatami zawiera nieco mniej witaminy C (15 mg/100 g), za to ma wysoką zawartość wapnia. Można go wykorzystać nie tylko w leczeniu, ale także jako zamiennik produktów mlecznych w przypadku alergii i indywidualnej nietolerancji mleka. Ponadto zawiera witaminy B1, B2, B3, E oraz beta-karoten. Zioło to doskonale oczyszcza organizm z produktów przemiany materii, a także soli, które odkładają się w stawach. Stosujemy ją w przypadku reumatyzmu, dny moczanowej, bólu i obrzęków stawów, a także przy trądziku czy egzemie. Jest to jedno z najskuteczniejszych ziół w leczeniu krzywicy u dzieci, osteoporozy oraz innych dolegliwości spowodowanych niedoborem wapnia. Zawiera wysoki procent soli wapniowych, które organizm potrafi bardzo dobrze wykorzystać. W tym przypadku jednak herbaty nie wystarczą – do intensywnej kuracji należy stosować świeży sok. 

Barborka – na razie niewiele o niej wiadomo, nie została jeszcze ponownie odkryta przez współczesną naukę i specjalistów od żywienia. Zawiera witaminę C, prowitaminę A, poprawia apetyt, a podobno także oczyszcza krew. Z pewnością będzie doskonałym sprzymierzeńcem w walce z zimową depresją i wiosennym zmęczeniem.

Perila – zawiera przede wszystkim witaminy z grupy B – B1, B2, B3, a spośród minerałów – cynk, wapń, magnez, fosfor i mangan. Łagodzi kaszel, rozrzedza i usuwa flegmę oraz oczyszcza oskrzela, a ponadto obniża gorączkę. Stosuje się ją w przypadku grypy, przeziębienia i problemów z płucami. Wyciągi z perili mają udowodnione działanie antybakteryjne, antyseptyczne, a przede wszystkim silne właściwości przeciwutleniające. Ma pozytywny wpływ na wszelkiego rodzaju alergie, zmniejsza wytwarzanie histaminy, dzięki czemu można ją stosować w przypadku kataru siennego, astmy, a także egzemy atopowej. W Chinach stosuje się ją nawet w celu łagodzenia nudności ciążowych.

Mizuna – niska zawartość cukrów sprawia, że warzywo to doskonale nadaje się do diety cukrzycowej i odchudzającej.

Chryzantema jadalna – Chińczycy wierzyli, że to zioło dodaje sił witalnych. Z jej liści i kwiatów parzyli herbatę podczas uroczystych okazji, pędy i płatki dodawali do sałatek, a z korzeni chryzantem parzyli herbatę przeciwbólową na bóle głowy.