Kapusta ma wszechstronne zastosowanie w kuchni, a uprawiać ją można niemal przez cały rok

Brassica oleracea convar. Capitata, czyli kapusta głowiasta, to dwuletnia roślina uprawna wyhodowana z rzepy kapustnej. Uprawia się ją ze względu na gładkie liście, które tworzą charakterystyczną główkę. Kapustapochodzi z regionu Morza Śródziemnego, a obecnie stanowi element niemal wszystkich kuchni świata, gdzie ma wszechstronne zastosowanie. Przeznaczona jest do bezpośredniego spożycia w stanie świeżym lub do konserwacji poprzez fermentację mlekową, ewentualnie sterylizację.

Kapusta głowiasta jest hodowana w różnych odmianach, dostosowanych do zbiorów w różnych miesiącach. Wyróżniamy zatem odmiany bardzo wczesne, średnio wczesne, wczesne, półpóźne i późne. Ogólnie można powiedzieć, że im wcześniej dojrzewa dana odmianakapusty, tym głowa jest bardziej miękka i nadaje się przede wszystkim do bezpośredniego spożycia, natomiast odmiany półpóźne i późne mają duże, twarde głowy, które nadają się do długotrwałego przechowywania. Kapusta może się również różnić kolorem – występuje zarówno w wersji białej, jak i czerwonej. 

Jakie są popularne odmiany?

Wczesnakapusta o małych główkach Kalibro F1 jest przeznaczona do bezpośredniego spożycia, ma luźną strukturę, a jej okres wegetacyjny wynosi około 80 dni; zbiera się ją latem. Kapusta nadająca się do kiszenia, dzięki dużym główkom charakteryzuje się wysoką wydajnością – jest to odmiana Avak F1, zawierająca dużą ilość cukru, co zapewnia wysokiej jakości fermentację i doskonały smak. Odmiana Kaibos nie nadaje się do przechowywania;kapusta ta jest przeznaczona do bezpośredniego spożycia i kiszenia. Bardzo wysokiej jakości odmianąkapusty jest Hlavatka, charakteryzująca się specjalnym, spiczastym kształtem, zapobiegającym przewracaniu się główki; uprawiana jest głównie na pograniczu Karkonoszy i Gór Izerskich, gdzie najlepiej się rozwija. Późna odmiana Holt ma mniejszą, kulistą lub lekko spłaszczoną główkę, która jest bardzo jędrna i gęsta; odmiana ta charakteryzuje się ponadto bardzo dobrą trwałością podczas przechowywania. Średnio wczesną odmianą o średniej wielkości główce jest „Korino F1” – jest ona zamknięta, a w przekroju podłużnym ma kształt okrągły;odmiana tawyróżnia się odpornością na wywracanie się łodygi i pękanie główek. Pourovo czerwone – plonująca i bardzo przystosowalna odmiana odpowiednia do zbiorów jesiennych, główka waży zazwyczaj ponad 3 kg, jest czerwono-fioletowa nawet w przekroju, jędrna i dobrze zamknięta, odporna na pękanie. Aby główki nabrały odpowiedniego koloru, potrzebują wystarczającej ilości potasu. Odmiana ta nadaje się zarówno do bezpośredniego spożycia, jak i do przechowywania aż do stycznia. Owalne, jędrne, wydłużone główki o długości 30–60 cm, w kolorze od jasnozielonego do białego, charakteryzują kapustę pekińską(Brassica campestris var. Pekinensis). Kapusta chińska(Brassica chinensis) ma karbowane, luźno rosnące liście o raczej ciemnozielonym kolorze. Anikapusta pekińska, anikapusta chińska nie nadają się do gotowania ani do marynowania, ponieważ mają zbyt delikatne liście; nadają się do bezpośredniego spożycia.

Kapusta nie toleruje kwaśnych gleb, wymaga natomiast gleb żyznych, dobrze nawożonych i zawierających wapń. Jest wymagająca pod względem wilgotności, gleba musi dobrze zatrzymywać wodę. Dzięki temu dobrze rośnie również na wyżej położonych terenach. Okres wegetacyjny wynosi od 110 do 210 dni, w zależności od tego, czy jest to kapusta wczesna, półwczesna, półpóźna czy późna. Uprawiamy je zazwyczaj z sadzonek wstępnie wyhodowanych, możliwe jest jednak również bezpośrednie wysiewanie na otwartą glebę (z wyjątkiem odmian wczesnych). Odmiany wczesne wysiewamy w połowie lutego do ciepłej grządki lub do szklarni, a zbiory są możliwe pod koniec maja i w czerwcu. Odmiany półwczesne wysiewamy doinspektu w marcu, a późne i półpóźne – w drugiej połowie kwietnia lub na początku maja. Poszczególnym główkom odmian wczesnych zapewniamy podczas sadzenia wystarczającą ilość miejsca, a sadzonki w przypadku zbyt dużego zagęszczenia przesadzamy; odmian późnych nie trzeba w ogóle przesadzać, zwłaszcza jeśli wysialiśmy je rzadko.