Fasola to wszechstronny składnik, który można wykorzystać w kuchni na wiele sposobów

Nie są one wymagające w uprawie, o ile zapewnimy im odpowiednie warunki – przewiewne, ciepłe i słoneczne stanowisko, raczej lekką i dobrze przepuszczalną glebę, konsekwentną płodozmianę, niezbyt gęste wysiewy, usuwanie chwastów oraz uprawęfasoli z zdrowego nasienia. Są zdrowe i pożywne – zawierają średnio od 20 do 25% białka, 1% tłuszczu, około 60% węglowodanów i aż 4% błonnika.

Jakie odmiany uprawiać?

Jeśli nie możesz się zdecydować, jaki kolor wybrać, możesz spróbować mieszanki kolorów (fasola krzewiasta) średnio wczesnych odmian typu krzewiastego, w skład której wchodzą żółta, zieloną i fioletową odmianę bez warstwy pergaminowej, nadającą się do spożycia i mrożenia całych strąków. Rośliny osiągają wysokość 30–40 cm i mają pokrój wyprostowany.

Wczesną odmianą jestfasola ogrodowa krzewiasta „Nugetka” – tworzy krzew o wysokości 35–40 cm z zielonymi strąkami o długości do 15 cm, kolor ziarna jest brązowo-beżowy, przypomina kolor nugatu; odmiana ta nadaje się do wyłuszczania świeżego ziarna w tzw. dojrzałości woskowej, a także do zbioru suchego ziarna przeznaczonego do gotowania.

Odmianą półpóźną do późnejfasoli krzewiastej jest odmiana Carmen przeznaczona do uprawy na nasiona, ziarno po dojrzeniu jest duże, w kształcie nerki i ma kolor czerwono-brązowy; jest to typowa fasola do zup, fasoli chili lub węgierskiej fasoli z kiełbasą.

Cętkowaną odmianą typu pintó jestfasola krzewiasta Inka, nasiona mają ciemniejsze brązowe marmurkowe wzory na bardzo jasnobrązowym tle; jest to odmiana o wysokiej wydajności, odpowiednia do świeżego łuskania lub jakofasola suszona do gotowania.

Półwczesną odmianąfasoli o białych nasionach, należącą do wyższego typu krzewiastego, przeznaczoną do uprawy suszonego dojrzałego ziarna, jest odmiana Petronila; roślina osiąga wysokość 50–60 cm, strąki o średniej długości, osadzone w górnej części korony, mają 8–10 cm długości; ziarno po dojrzeniu jest duże, o owalnym kształcie i białym kolorze; odmiana ta jest dobrze odporna na antraknozę.

Późną odmianą fasoli tyczkowej o żółtych strąkach jest Meraviglia di Venezia. Strąki osiągają długość do 21 cm i należą do typu Supermarconi; mają bardzo płaski kształt i żółty kolor. Nasiona są białe, o płasko-owalnym kształcie. 
Fasola ta jest przeznaczona do zbioru strąków

Późną odmianą fasoli szparagowej o zielonych strąkach jest Supermarconi Limca, której strąki osiągają długość do 21 cm, są bardzo płaskie, a białe nasiona mają płasko-owalny kształt. Fasola tajest przeznaczona do zbioru strąków.

Fasola szkarłatna tyczna typu „szwabka” – Albena – osiąga wysokość 3–4 m, ma jasnozielone strąki o długości do 19 cm; odmiana ta jest atrakcyjna ze względu na biały kolor i wielkość nasion, które mają wszechstronne zastosowanie zarówno w stanie dojrzałym, jak i niedojrzałym; duże białe fasole typu „szwabka”, tzw. „maślane”, są delikatniejsze niż podobnej wielkości fasole kolorowe, a po namoczeniu jeszcze zwiększają swoją objętość, dzięki czemu łupina stanowi minimalną część ziarna. Stanowią doskonały składnik sałatek z fasoli, zup i gulaszu; fasola nie rozgotowuje się, a roślina kwitnie aż do nadejścia pierwszych przymrozków, dzięki czemu można ją zbierać aż do późnej jesieni.

Odmiana o jasnozielonych strąkach o długości do 19 cm i dużym, atrakcyjnym kolorystycznie, cętkowanym ziarnie to fasola szkarłatna tyczkowa typu „švábka” – Scarlet; odmiana ta przeznaczona jest do produkcji dużych nasionfasoli typu „švábka”, zwanych również „becok”; nie rozgotowują się i można je łączyć z innymi odmianami fasoli, o ile namoczy się je przez noc; gotuje się je w zwykłym garnku przez 30–40 minut, a bez namaczania przez 60–70 minut; są bardzo smaczne, nadają się zarówno do zupy, gulaszu, jak i do sałatki, odmiana ta zaczyna owocować później, ale przy regularnym zbieraniu dojrzałych strąków plonuje aż do późnej jesieni.