Boćwinę można uprawiać również w ogrodzie ozdobnym, a jej łodygi mienią się feerią barw

W kuchni ma wszechstronne zastosowanie, a ponadto jest warzywem wieloletnim, którego liście można zbierać przez wiele sezonów. Jego kolorowe odmiany stanowią bardzo dekoracyjny akcent na grządce.

Boćwina (Beta vulgaris) jest spokrewniona z burakiem i szpinakiem, ponieważ jej liście można przyrządzać tak samo jak te warzywa. Atrakcyjne są odmiany o ciemnozielonych blaszkach liściowych kontrastujących zjaskrawoczerwonymi ogonkami i żyłkowaniem, np. odmiana „Rhubarb”, z białymi ogonkami„White Silver”lub„Luccullus”, z żółtymi ogonkami„Yellow”lub„Giallo”, a także wielobarwne – białawymi, żółtymi, różowymi i fioletowymi („Bright Lights”). Wyhodowano również odmiany, których całe liście mają purpurowy lub fioletowy kolor.

Boćwina nie ma wysokich wymagań glebowych, jednak jeśli gleba jest zbyt piaszczysta, należy ją wzbogacić warstwą dobrze dojrzałego kompostu. Nasiona wysiewamy bezpośrednio na grządkę w kwietniu i maju, aby zebrać plony latem, lub w drugiej połowie lata, aby zebrać plony jesienią i wiosną. Jednak również rośliny z wiosennych wysiewów mogą zimować. Nasiona wysiewamy w rzędach w odstępach 30–60 cm, a kiełkujące sadzonki przerzedzamy tak, aby znajdowały się w odległości 15–30 cm od siebie. Latem rośliny potrzebują wystarczającej ilości wilgoci, korzystne jest dla nich ściółkowanie. Łodygi z pąkami należy usuwać natychmiast po ich pojawieniu się. Rośliny zimujące należy przykryć białą włókniną podczas przymrozków.

Najsmaczniejsze są młode liście o długości do 25 cm. Zbiera się je poprzez odcinanie, przy czym roślina pozostaje na miejscu. Można ścinać pojedyncze liście, zawsze od zewnętrznej strony, lub zebrać je wszystkie naraz, ale należy je odciąć co najmniej 5 cm nad ziemią, aby roślina mogła ponownie wyrosnąć. Aby można było zbierać liście przez cały sezon, boćwina wymaga nawożenianawozem azotowym lub kompleksowym – można wypróbować na przykład wywary roślinne.

Spośród szkodników mangold chętnie zjadają ślimaki. Plamy i nieregularne linie na liściach mogą być spowodowane przez larwy muszki buraczanej. Jeśli jednak na początku sezonu przykryjesz rośliny włókniną, muszka nie będzie mogła złożyć w nich jaj. Uszkodzone liście należy natychmiast usuwać. Przedwczesne kwitnienie i białe plamy na liściach są zazwyczaj spowodowane niedoborem wilgoci w upalne dni.

Do sałatek doskonale nadają się młode, delikatne liście mangoldu, a blaszki starszych, większych liści można przyrządzać jak szpinak. Łodygi warto wykorzystywać osobno – są wyśmienite duszone, smażone, a także gotowane na parze. Kolorowe odmiany łodyg stanowią bardzo efektowny dodatek do potraw.