ABC ziół – szyszka bajkalska

Szyszka bajkalska (Scutellaria baicalensis L.) to roślina wieloletnia należąca do rodziny lisiocarpowatych, osiągająca wysokość od 50 do 100 cm. Występuje na całym świecie, jednak najszerzej rozpowszechniona jest w strefie umiarkowanej. Rośnie na suchych i kamienistych stanowiskach, można ją spotkać również na piaszczystych stepach oraz wzdłuż brzegów rzek.

W tradycyjnej medycynie chińskiej jest stosowana od wielu lat w leczeniu niemal wszystkich dolegliwości ludzkich. Pierwsze wzmianki o tej roślinie pochodzą już z czasów przed naszą erą, kiedy to zioło to było stosowane głównie w Japonii i Chinach w leczeniu alergii. Była również popularna w Ameryce. Niestety, pomimo swoich wyjątkowych właściwości leczniczych, szisak nie jest zbyt dobrze znany w Europie.

Rośliny wyrastają z kłączy lub bulw. Mają prostą łodygę i pojedyncze, lancetowate liście o jasnozielonym kolorze. Z kątów przylistków wyrastają kwiaty w kształcie warg.

Roślina kwitnie od końca lata do jesieni, a jej kwiaty mają charakterystyczny kolor od niebieskiego do purpurowego. Owoce to szyszkowate nasiona, od których pochodzi nazwa „szyszak”. Jesienią lub wiosną z roślin trzy- lub czteroletnich zbiera się korzeń, liście i łodygi.

Liście i łodyga zawierają scutellarynę, a korzeń – flawonoidy: baicalinę i wogoninę. Wśród pozostałych substancji znajdują się sterole, kwas benzoesowy i inne.

Stosuje się go w przypadku stresu, depresji i innych schorzeń układu nerwowego. Jest skuteczny w łagodzeniu reakcji alergicznych, takich jak astma, egzema, katar sienny i pokrzywka, a także stosuje się go w detoksykacji organizmu. Działa korzystnie na bóle stawów. Potwierdzono jego skuteczność w leczeniu reumatoidalnych chorób zapalnych.
Sziszak jest również silnym przeciwutleniaczem. 

Najskuteczniejszą formą stosowania szisakaru jest nalewka, dostępna jest również w postaci kapsułek.