Wzbogać swój organizm o witaminy zawarte w kiełkach i pędach

Szczególnie zimą kiełki pomogą uzupełnić witaminy, enzymy i minerały, których brakuje organizmowi. Niewystarczające spożycie świeżych, wysokiej jakości warzyw stanowi zagrożenie dla naszego organizmu przede wszystkim zimą i wczesną wiosną. Niedrogim, a przede wszystkim prostym sposobem na wzbogacenie diety w tym okresie są kiełki i pędy roślinne.

W trakcie kiełkowania w nasionach zachodzą procesy metaboliczne, które muszą zapewnić rosnącej roślinie wystarczającą ilość składników odżywczych. Zawartość witamin, zwłaszcza B i C, wzrasta kilkukrotnie, aktywują się enzymy, skrobia przekształca się w cukry, białka rozkładają się na aminokwasy, a tłuszcze na kwasy tłuszczowe. Kiełki zawierają również duże ilości magnezu i żelaza. Większe pędy są również źródłem dobroczynnego chlorofilu. Ma on bardzo wyraźne działanie gojące i przeciwzapalne.

Najlepiej spożywać kiełkujące nasiona na surowo, aby nie zniszczyć zawartych w nich cennych składników odżywczych. Można nimi posypać posmarowany chleb lub dodać do sałatki. W daniach na ciepło dodajemy je dopiero po ukończeniu przygotowywania potrawy. Ożywiają risotto i zupy.

Do kiełkowania nadają się zboża, rośliny strączkowe, rośliny oleiste oraz inne różne uprawy. Uwaga! Należy używać wyłącznie nasion przeznaczonych do spożycia, a nie nasion przeznaczonych do siewu – są one zazwyczaj poddawane obróbce chemicznej; najlepiej jest stosować uprawy ekologiczne. Kiełki nadają się do spożycia po 3–5 dniach, a pędy po 10–14 dniach (w zależności od rodzaju rośliny). Jednak na przykład nasiona słonecznika czy sezamu smakują dobrze już po jednym dniu kiełkowania, później stają się gorzkie; młodsze kiełki są delikatniejsze, a te bardziej rozwinięte mają zazwyczaj bardziej pikantny smak.

Nasza rada: Zacznij od fasoli mungi boćwiny – łatwo kiełkują i świetnie smakują.

Spośród akcesoriów, które można wykorzystać do kiełkowania roślin, odpowiednia jest miska do kiełkowania. Jest łatwa w obsłudze, umożliwia kiełkowanie kilku roślin jednocześnie i zapewnia nasionom idealne warunki do kiełkowania. Zestaw składa się z trzech miseczek (do których umieszcza się nasiona, dolnej miseczki zbierającej wodę podczas płukania oraz pokrywki, która zapewnia w miseczkach stabilny, wilgotny klimat).

Do najpopularniejszych roślin strączkowychprzeznaczonych do kiełkowania należą fasola mungo, ciecierzyca, soczewica i fasola adzuki. Spośród zbóż do kiełkowania nadają się na przykład owies, jęczmień, orkisz, kasza gryczana i inne. W przypadku jęczmienia i owsa należy stosować odmiany bezplewowe (owies nagie, jęczmień nagie), natomiast inne zboża (pszenica, w tym pszenica orkiszowa, żyto, kukurydza) z natury nie zawierają plew. Wśród roślin oleistych są to np. sezam, nasiona gorczycy, słonecznik i inne. Z pozostałych upraw do kiełkowania nadają się np. lucerna, rzeżucha, rzodkiewka lub kozieradka.

Jak więc uzyskać te dobroczynne kiełki?
Wybrane nasiona namoczcie na około 8 godzin w wodzie, aby „ożyły”. Wylejcie wodę i płuczcie kiełki 2–3 razy dziennie. Od drugiego dnia większość nasion zacznie kiełkować. Niektórym większym nasionom może to zająć nieco więcej czasu, ale ogólnie rzecz biorąc, w ciągu około 5 dni wykiełkują wszystkie, jakie tylko przyjdzie wam do głowy.