Mięta i jej szerokie zastosowanie

W Egipcie pojawiła się już w 1600 roku przed Chr., choć pochodzi z Azji Wschodniej. Jej nazwa wywodzi się z mitu Owidiusza o nimfie Menthe, która uciekając przed bogiem podziemi Hadem, została przez zazdrosną Persefonę przemieniona w ten kwiatek. W okresie grecko-rzymskim pachnące płatki tej rośliny wykorzystywano do ozdabiania stołów. Wplatało się ją również w wieńce dla pana młodego i panny młodej jako magiczny symbol namiętnej miłości.

Miętadobrze rośnie na glebach gliniasto-piaszczystych lub gliniastych, bogatych w próchnicę, z wystarczającą ilością wody. Jako jedna z nielicznych ziół nie lubi suchych miejsc. Stanowisko powinno być wprawdzie dobrze nasłonecznione, aby w pełni rozwinął się jej aromat, ale wymaga regularnego i obfitego podlewania. Kwiaty pojawiają się w drugiej połowie lata. Grządkęnależy dobrzeoczyścić z chwastów i nawozić, ale nie obornikiem, lecz dojrzałym kompostem. Mięta szybko rozprzestrzenia się podziemnymi odrostami, więc jeśli nie chcemy, aby zbytnio się rozrosła, lepiej posadzić ją w donicy. Wczesną wiosną należy przyciąć miętę iusunąć wyschnięte części pędów. Poszczególne gatunki mięty łatwo się krzyżują.

Oprócz mięty pieprzowej w sklepach można kupić również odmiany hodowlane, które pachną czekoladą, cytryną, truskawkami, bananami, pomarańczami lub grejpfrutem. Mentha piperita var. citrata 'Bergamot' intensywnie pachnie jak prawdziwy olejek bergamotowy. Wyższą odmianą mięty jest Mentha piperita var. 'Eau de Cologne', o zapachu wody kolońskiej, która dobrze rośnie w słońcu, a jej suszone listki wykorzystuje się w kompozycjach z suszonych roślin, bukietach i pachnących poduszeczkach. Niektóre gatunki mięty można uprawiać jako rośliny ozdobne lub wykorzystać do urozmaicenia grządki ziołowej – mięta ananasowa Mentha suaveolens ‘Variegata’ swoim zapachem przypomina ananasa lub jabłko, ale uwagę przyciąga przede wszystkim wyraźnie pstrokate liście.

Podczas przygotowywania potraw nie należy podgrzewaćmięty, ponieważ wtedy nabiera goryczy. Potrawa zyskałaby w ten sposób nieprzyjemny posmak zamiast przyjemnego aromatu. Do napojów mieszanych zawsze używamy świeżej mięty. Dodajemy ją nie tylko do mięs, zwłaszcza jagnięcych i baranich, ale także do potraw warzywnych, kaszek, omletów i słodyczy. 

Jej właściwości lecznicze są niepodważalne. Jest jednym ze składników dodawanych do gum do żucia; dzięki swojemu orzeźwiającemu smakowi pomaga przy różnych dolegliwościach żołądkowych (brak apetytu), a także znacznie wspomaga wydzielanie żółci z wątroby, łagodzi wszelkie skurcze mięśni gładkich, usuwa wzdęcia, pomaga przy bolesnych miesiączkach, ogólnie działa uspokajająco, a także nieznacznie obniża ciśnienie krwi. Wywar z mięty służy do dezynfekcji jamy ustnej (płukanie gardła), a w przypadku chorób górnych dróg oddechowych zaleca się inhalowanie wywaru. Jeśli dodasz wywar do kąpieli, mięta działa jako środek kosmetyczny, łagodzi reumatyzm i wysypki skórne. Olejek, w postaci zwykłego wyciągu lub po obróbce termicznej, ma głównie zastosowanie zewnętrzne – w przypadku bólów głowy i migreny, kataru, zmęczenia oraz do masażu mięśni wciera się go w skórę. Podobnie stosuje się nalewkę.