Bezpośrednie nasłonecznienie sprzyja dziurawcom

W naturze na dziurawiec na pewno natkniesz się w miesiącach letnich. W naszych warunkach klimatycznych, na słonecznych łąkach i na skrajach pól, rośnie rodzimy gatunek dziurawca lekarskiego, kwitnący od czerwca do września.Znalazło to odzwierciedlenie również w jej ludowych nazwach – nazywana jest ziołem św. Jana lub krwią św. Jana. Dziurawiec kropkowany (Hypericum perforatum)można jednak uprawiać również w ogrodzie.

Dziurawiec zalicza się zarówno do roślin zielnych, jak i drzewiastych. Są to krzepkie i wytrzymałe rośliny osiągające wysokość 50–80 cm. 

Do typowych cech dziurawca należy dwukątna łodyga, która w dolnej części zdrewniała. Kwiaty są żółte, pięcioczęściowe, regularne, wyrastają w górnej części obficie rozgałęzionej łodygi.
Gatunek ten był dawniej wykorzystywany również jako roślina barwnikowa dzięki zawartym w nim barwnikom (najwięcej znajduje się ich w kwiatach, a nazywa się je hiperycyną). Uzyskiwano z niej żółty i pomarańczowy barwnik.

Jeśli spojrzycie na zielony liść pod światło, zauważycie ciekawe zjawisko – kropki, które są komórkami śluzowymi, widocznymi tylko w świetle, zawierającymi olejek eteryczny i żywice. Bezpośrednie nasłonecznienie jej sprzyja. Aby dziurawiec dobrze się rozwijał, należy wybrać dla niego miejsce w pełnym słońcu, na suchej i dobrze przepuszczalnej glebie. Nie będzie rosnąć na glebach kwaśnych, podmokłych ani w cieniu. Jeśli uprawiasz ją z nasion, nie przykrywaj ich zbyt grubą warstwą ziemi, ponieważ do kiełkowania potrzebują światła.

Dziurawiec wspomaga metabolizm, ma silne działanie przeciwzapalne i pomaga zwalczać infekcje bakteryjne i wirusowe. Wpływa pozytywnie na postrzeganie światła przez organizm ludzki, dlatego pomaga poprawiać nastrój i doskonale sprawdza się w przypadku tzw. depresji zimowej, którą często powoduje właśnie niedobór promieniowania słonecznego. Rośliną tą można jednak leczyć również umiarkowanie ciężkie postacie tej choroby psychicznej; pomaga ona w stanach lękowych, niepokoju i napięcia psychicznego. Służy również poprawie wydajności oraz eliminacji osłabienia i ospałości w okresie rekonwalescencji. Posiada zdolność gojenia ran i łagodzenia dolegliwości reumatycznych. W tym celu stosuje się olejek z dziurawca, a do przemywania ran odpowiedni jest wywar. Należy uważać na połączenia z innymi lekami!

Nasza rada: Olejek z dziurawca jest doskonałym środkiem gojącym oparzenia (w tym słoneczne) oraz drobne otarcia, a podobno pomaga również wygładzać zmarszczki.
Przygotowanie jest proste: wystarczy namoczyć posiekane liście dziurawca w oleju tłoczonym na zimno (słonecznikowym, oliwkowym, sezamowym lub migdałowym). W szklanej butelce pozostawiamy dziurawiec zalany olejem na słońcu i w ciepłym miejscu przez co najmniej trzy tygodnie. Barwniki zawarte w dziurawcu zabarwią olej na czerwono.