Uprawa ciecierzycy – wszystko, co trzeba wiedzieć

Ciecierzyca, zwana również grochem rzymskim, jest drugim po fasoli najczęściej uprawianym rośliną strączkową na świecie. W Czechach uprawia się ją w znikomych ilościach, ponieważ preferuje raczej ciepłe i suche warunki klimatyczne, jakie panują przede wszystkim w następujących krajach: Indiach, Turcji, Pakistanie, Iranie, Meksyku czy Kanadzie. W Europie ciecierzycę można znaleźć w regionach wokół Morza Śródziemnego.

Ciecierzyca barania jest jednoroczną rośliną samozapylającą, osiągającą wysokość około 30–60 cm i silnie rozgałęziającą się. Cała roślina pokryta jest gruczołowymi włoskami, które wydzielają kwasy organiczne (szczawiowy, jabłkowy i cytrynowy). Ze względu na wysoką zawartość kwasu szczawiowego nie nadaje się do wykorzystania jako pasza. Wyróżniamy dwa rodzaje ciecierzycy:odmianę „kabuli” o białych kwiatach i dużych, kremowych nasionach oraz odmianę „desi” o czerwono-różowych kwiatach i mniejszych, ciemnych nasionach.

Jest to roślina o krótkim okresie wegetacyjnym (około 100–120 dni). Ciecierzyca jest wymagająca pod względem światła i ciepła, dlatego należy ją wysiewać wcześnie, najlepiej pod koniec marca – na początku kwietnia, na głębokość 4–7 cm (zamiera przy -5 °C), a odstępy między rzędami powinny wynosić 30–50 cm. Ogólnie ciecierzyca jest stosunkowo mało wymagająca pod względem gleby, ale lepiej radzi sobie na glebach lżejszych. Dojrzewa równomiernie, nie pęka, nie wylega się i jest szczególnie odporna na chwasty, choroby oraz szkodniki.

Podobnie jak wszystkie rośliny strączkowe, ciecierzyca wyróżnia się wysoką wartością odżywczą, zwłaszcza pod względem zawartości białka (18–25 %), zbliżając się do soi, ale zawiera dwukrotnie więcejglikidów – węglowodanów (40 %), tłuszczu 5–10% (zawiera duże ilości nienasyconych kwasów tłuszczowych – linolowego i linolenowego) oraz błonnika 5,2–19%. Ciecierzyca zawiera jedynie niewielką ilość witaminy C, ale na przykład w porównaniu z soją ma aż osiem razy więcej witaminy A, osiem razy więcej sodu i dwa razy mniej potasu.

Ciecierzyca znajduje zastosowanie przede wszystkim w przemyśle spożywczym. Jej wykorzystanie jest podobne do grochu. Można ją spotkać w wielu postaciach: zupy, kaszki, kotlety, placki, konserwy, makarony, salami, wyroby cukiernicze, pieczywo (mąka z ciecierzycy), sałatkach, pastach do smarowania, a ostatnio także wszechobecnym hummusie, którego podstawą jest właśnie ciecierzyca, sok z cytryny i inne specjalne przyprawy. Ze względu na wysoką wartość odżywczą i energetyczną ciecierzyca jest wykorzystywana jako pasza ziarnowa, stanowiąc podstawę dawki pokarmowej dla koni i przeżuwaczy. W Indiach, gdzie uprawia się ją najczęściej, jej liście są również wykorzystywane jako warzywo.