Zima to czas planowania. (3)

Dzisiaj zakończymy prezentację najczęściej uprawianych traw ozdobnych.Trawy ozdobne w rabatach bylinowych potrafią zdziałać cuda – ich elegancki wygląd robi ogromne wrażenie, nadają one rabatom strukturę i dynamikę, a ponadto zachowują piękny wygląd niemal przez cały rok. Wybór gatunków i odmian o różnorodnych kolorach i kształtach jest ogromny. Mogą tworzyć efektowne tło dla innych roślin, uzupełniać kompozycje drzew i krzewów, skalniaki oraz wrzosowiska, a na niewielkich powierzchniach duże gatunki soliterowe mogą nawet zastąpić krzewy.

Hakonechloa (Hakonechloa macra)

Pochodzi z południowo-wschodniej części wyspy Honsiu w Japonii, gdzie rośnie w wilgotnych szczelinach i spoinach skalnych. Wąskie, łukowato zwisające, długie liście tworzą zgrabną, gęstą, kopiasto ukształtowaną kępę, której średnica w okresie dojrzałości może osiągnąć nawet 60 cm. Jesienią liście przybierają brązowo-czerwony kolor. Od sierpnia na roślinie pojawiają się niepozorne, luźne kłosy w kolorze od beżowego do mahoniowego. Roślina preferuje chłodniejsze półcienie, choć różne źródła podają zarówno stanowiska słoneczne, jak i zacienione; w rzeczywistości większe znaczenie ma połączenie temperatury, wilgotności i nasłonecznienia. W naszych warunkach tej trawie bardziej odpowiada stanowisko zacienione, gdzie przez lato będzie miała wystarczającą ilość niezbędnej wilgoci. Jednak zbyt duża ilość cienia może w przypadku niektórych odmian o barwnych liściach skutkować niepełnym wybarwieniem wzoru na liściach. Hakonechloa rośnie stosunkowo wolno i potrzebuje więcej czasu, aby rozwinąć bujne kępy, za to jest długowieczna. Potrzebuje wilgotnej, ale przepuszczalnej gleby – wystarczająca ilość wilgoci ma kluczowe znaczenie zwłaszcza latem, natomiast zimą nie znosi nadmiernej wilgoci, dlatego lepiej jej nie przykrywać (jest w pełni mrozoodporna), aby nie zgniła.

Molinia niebieska (Molinia caerulea)

Zadomowiła się niemal w całej Europie, aż po Kaukaz, a jej dzikie populacje znaleziono również w Ameryce Północnej. W naturze występuje na wielu różnych siedliskach, od bagien, przez pastwiska i zbocza górskie, po stosunkowo suche wrzosowiska. Ze względu na swoją zdolność adaptacyjną i niezawodność doskonale nadaje się do wykorzystania w różnych miejscach ogrodu. Najlepiej jednak będzie rosnąć na otwartych, nasłonecznionych terenach, w wyjątkowych przypadkach znosi również krótkotrwały półcień. Bezkolenec tworzy zwarte kępy wąskich, obumierających zimą, zielonych liści. Roślinę utrzymuje gęsty wiązek wytrzymałych korzeni. Jesienią liście przybierają złote lub pomarańczowe odcienie. Pod koniec lata na długich, łukowato opadających łodygach pojawiają się rzadkie kłosy zielono-beżowych kwiatów z niemal czarnymi pręcikami.

"