Mięta polna – tej niepozornej roślinie od niepamiętnych czasów przypisywano magiczną moc

Oregano pospolite (Origanum vulgare) to wieloletnia roślina zielna o pokroju krzewiastego, z owłosionym, zdrewniałym kłączem i czerwonawymi łodygami oraz małymi zielonymi liśćmi, osiągająca wysokość do 60 cm. Kwiaty pojawiają się w lipcu i sierpniu, są drobne, różowe lub fioletowe, zebrane w wiechy. Cała roślina jest silnie aromatyczna, choć nie tak bardzo jak ta, która rośnie na wapiennych skałach w basenie Morza Śródziemnego.

W naszym kraju w stanie dzikim występuje wyłącznie oregano pospolite. Istnieje jednak więcej gatunków nadających się do uprawy, np. tzw. oregano kreteńskie (Origanum dictamnus) lub oregano francuskie. Doskrzynek lub doniczek idealnie nadaje się Origanum compactum, które – jak sama nazwa wskazuje – tworzy zwarty krzewinek, który wpojemnikach prezentuje się efektowniej.

W celu wstępnej uprawy wysiewamy nasiona w marcu, a sadzonki sadzimy na grządce w drugiej połowie maja. Od połowy kwietnia do początku maja można również wysiewać nasiona bezpośrednio na przygotowaną grządkę, do ogrzanej gleby. Roślinę okopujemy i utrzymujemy wolną od chwastów, nawożenie nie jest konieczne, a podlewanie powinno być ograniczone.Oregano preferuje suche, nasłonecznione stanowisko.

Liście zbieramy w okresie pełnego kwitnienia.Nożyczkami lub nożemścinamy je kilka centymetrów nad ziemią, tuż nad zdrewniałymi częściami; wkrótce odrosną. Najlepszym czasem zbioru jest pora około południa, kiedy aromat jest najsilniejszy. W przypadku suszenia sztucznego temperatura suszenia nie powinna przekraczać 35°C, ponieważ w przeciwnym razie ulotnią się substancje zapachowe. Można ją również suszyć w pęczkach zawieszonych w cieniu.

Oreganopięknie pachnie dzięki olejkom eterycznym, których istotnym składnikiem jest tymol, który (wraz z innymi substancjami) ma działanie przeciwskurczowe. Roślina zawiera większą ilość garbników i substancji gorzkich i działa jako środek dezynfekujący oraz przeciwzapalny, pomaga w walce z kaszlem i bólem gardła, poprawia trawienie, ponieważ zwiększa wydzielanie żółci, pomaga w leczeniu infekcji wewnętrznych i dolegliwości jelitowych. Skutecznie oddziałuje na psychikę, jest doskonała przy migrenach. Zewnętrznie stosuje się ją przede wszystkim do przygotowywania kąpieli relaksacyjnych, w płukankach do gardła i płynach do płukania jamy ustnej w przypadku zapalenia dziąseł. Żucie liści powinno pomóc w bólach zębów. Olejek z oregano jest wykorzystywany w przemyśle kosmetycznym do produkcji perfum i innych preparatów kosmetycznych.

Trudno wyobrazić sobie przygotowanie pizzy i spaghetti, tak typowych dla kuchni włoskiej, bez oregano. We Francji nie może się obejść bez niego słynna prowansalska mieszanka przypraw, a w Meksyku nie da się bez niego przygotować prawdziwego chili con carne. Oregano pobudza apetyt i nadaje się wszędzie tam, gdzie stosuje się majeranek, jednak w porównaniu z nim ma bardziej wyrazisty smak. Można je dodawać do mięsa mielonego i gulaszu, risotto, do doprawiania potraw mięsnych i sałatek; marynując gałązki oregano w oleju tłoczonym na zimno (najlepiej oliwkowym), uzyskamy aromatyczną przyprawę o lekko gorzkim smaku.

Nasza rada
W przypadku kaszlu i braku apetytu suszoną dobromyśl zmielimy na drobny proszek i wymieszamy z miodem. Napar z oregano (1 czubata łyżeczka suszonego oregano na ćwierć litra wody, pijemy dwa razy dziennie).

"