Jakie byliny posadzić w zacienionych miejscach w ogrodzie?

Miejsca zacienione można znaleźć chyba w każdym ogrodzie – czy to w cieniu budynków, murków, pod drzewami czy krzewami. Często miejsca te pozostają niepotrzebnie niewykorzystane lub są obsadzone roślinami, które nie radzą sobie w takich warunkach, mimo że wśródbylin cieniolubnych można wybierać spośród nawet kilkuset gatunków i odmian. Roślinami wieloletnimi tworzącymi dywan możemy również zastąpić nieestetyczny trawnik, który w cieniu bywa rzadki, słaby, nieatrakcyjny i często wypierany przez mech. Dzięki zastosowaniu odpowiednich gatunków zyskasz nowy, interesujący zakątek ogrodu.

Rośliny soliterowe

• grochowce można uprawiać zarówno na rabatach, jak i jako rośliny soliterowe, np. grochowiec wiosenny (Lathyrus verna), kwitnący na żółto grochowiec złoty (Lathyrus aureus), 

• astrantia (Astrantia), 

• heuchery (Heuchera), 

• Kirengeshoma palmata – ciekawa, kwitnąca latem bylina o egzotycznym wyglądzie, osiągająca ponad metr wysokości, z żółtymi, dzwonkowatymi kwiatami. 

• Deinanthe – rodzaj spokrewniony z hortensjami, o dużych niebieskich lub różowych kwiatach. 

• Cimicifuga – kwitną latem w gęstych kłosowatych kwiatostanach, kwiaty mają wyraźny zapach, są to krzepkie byliny soliterowe osiągające wysokość nawet ponad 2 m.

• sasanki(Anemone tomentosa, Anemone hupehensis) – kwitnące jesienią, piękne byliny soliterowe lub rabatowe. 

• astilbe(Astilbe) – preferują wilgotniejsze stanowiska z glebą próchniczną, bogatą w składniki odżywcze i odpowiednim nawadnianiem. W odpowiednich warunkach wynagradzają wspaniałymi, gęstymi kwiatostanami w kolorze białym, różowym lub czerwonym. A co więcej? Ich liście nie smakują ślimakom. 

• ligularia (Ligularia) – również uwielbia wilgotny cień; są to wysokie byliny o żółtych kwiatostanach. 

Z szerokiej gamy uprawianych bylin cieniolubnych wymieniliśmy tylko te najbardziej znane; można jeszcze wspomnieć okonwalii (Convallaria), kokoryczu (Polygonatum) i ciemierniku (Helleborus), jedne z pierwszych kwiatów kwitnących jeszcze na śniegu), czy też drobne różowe serduszkaserduszki (Dicentra), ulubione rośliny naszych babć.

Musimy również wspomnieć o płucnicach (Pulmonaria), niedocenianym wiosennym kwiecie, którego barwa zmienia się w zależności od wieku z czerwonej na niebieską. Nie możemy też pominąć rodgersii i aralii (Aralia) – roślin o dużych, efektownych liściach, nadających się do przestronnych ogrodów.

Rośliny te można spróbowaćwyhodować samodzielnie z nasion, cebulek lub kłączy, ewentualnie kupić je w doniczkach w centrach ogrodniczych. Rośliny w pojemnikach sadzimy albo pod koniec lata, aby zdążyły się odpowiednio ukorzenić przed zimą, albo wiosną (w przypadku sadzenia w szczycie sezonu młode rośliny należy na bieżąco starannie podlewać, aby nie wyschły). Rośliny wieloletnie cieniolubne nie wymagają zbytniej pielęgnacji. Ponieważ zazwyczaj są to rośliny pochodzące z lasów i zagajników, wymagają gleby próchnicznej, średnio ciężkiej i bogatej w składniki odżywcze. W okresie suszy, mimo że rosną w cieniu, nie zapominamy o ich podlewaniu.

"