Jak zwalczać ślimaki

Szybko się rozmnażają i zjadają wszystko, co tylko znajdą. Tak, mowa o ślimaku hiszpańskim (Arion lusitanicus), znanym po prostu jako ślimak. Do Czech dotarł z Półwyspu Pirenejskiego, zachodniej Francji i Anglii 50 lat temu, wkrótce opanował całą Europę i rozprzestrzenił się aż do Stanów Zjednoczonych. Przypomina naszego rodzimego ślimaka leśnego (Arion rufus) pod względem wielkości, wynoszącej 8–12 cm. Różni się jednak ubarwieniem – ślimak leśny jest czarny lub jasnoceglasty i ma mniejszy apetyt, natomiast jego hiszpański krewny ma rdzawą barwę.

Młode ślimaki są jednak nie do pomylenia: ślimak leśny ma mlecznobiały kolor z ciemnymi czułkami, natomiast ślimak hiszpański ma ubarwienie od żółtego do brązowego i na grzbiecie dwa jaśniejsze paski.

Ślimaki hiszpańskie łączą się w pary w czerwcu, jaja składają oboje, co roku może to być nawet 220 sztuk, podzielonych na kilka lęgów. Najwięcej jaj składają na przełomie sierpnia i września, a młode wykluwają się po około 40 dniach. Jaja złożone we wrześniu zimują i wykluwają się wiosną. Im cieplej, tym wcześniej. W naszych warunkach osobniki dorosłe zazwyczaj nie przeżywają zimy.

Najwięcej ślimaków pojawia się w maju i czerwcu. Wiosną są więc młode, a działania przeciwko nim są skuteczniejsze.

Jak więc walczyć ze ślimakami, aby w ciągu kilku dni nie zniszczyły całego ogrodu?
Idealnym rozwiązaniem jest połączenie wszystkich dostępnych metod – zbieranie, stosowanie pułapek,ochrona biologiczna, ale przede wszystkim konsekwencja. Nie poddawajcie się, a ogród ponownie odzyska swoją pierwotną równowagę.
Rośliny podlewamy, jeśli to możliwe, bezpośrednio u korzeni i nie nawilżamy niepotrzebnie gleby wokół nich. Kompost umieszczamy jak najdalej od grządek, a przed użyciem najlepiej go przesiejemy.

Ślimaki lubią wilgoć – np. kępki trawy, schronienia z drewna. Wykorzystajmy je więc jako naturalne pułapki i często je sprawdzajmy.
Rano lub o zmierzchu obejdziemy ogród i zbierzemy je. Jest to najtańsza, choć nieco pracochłonna metoda. Następnie jak najszybciej je zabijemy, najlepiej zalewając wrzątkiem.

Przynętą dla ślimaków jest piwo. W grządkach umieszczamy pojemniki, do których wlewamy odpowiednią ilość płynu, a pułapki sprawdzamy codziennie. Wadą tej pułapki jest to, że może ona przyciągać również ślimaki z odległych okolic. Grządki chronimy również mechanicznie, stosując różne bariery – wkopane blachy z krawędzią wygiętą na zewnątrz, drut miedziany, pasy suchego materiału – trociny, słomę, skorupki.

Ślimaki nie znoszą roślin aromatycznych, którymi można obsadzić rabatę, na przykład szałwii, tymianku i lawendy.

Możemy również wykorzystać naturalnych wrogów ślimaków. Są to ropuchy, jaszczurki, jeże, ślepe, węże, ryjówki, a także niektóre gatunki ptaków. W ogrodzie wygospodarujemy dla nich kącik, w którym będą mogły się zadomowić i w naturalny sposób pomagać. Jeśli mamy taką możliwość, warto zaopatrzyć się w kaczki – kaczki indyjskie. Zwierzęta te polują na ślimaki i traktują je jako przysmak. Jedna kaczka zbiera średnio 80 dkg ślimaków dziennie. Jajkami żywią się również ślimaki z muszlą – ślimak szklisty zachodni i ślimak szklisty drapieżny.

Na młode ślimaki zwykła kawa działa jak trucizna nerwowa, dlatego można wykorzystać fusy z kawy. Naturalnym wrogiem jest pasożyt nicień Phasmarhabditis hermaphrodita. Nie zagraża on zdrowemu środowisku w ogrodzie i nie zabija naturalnych drapieżników.
Stosując środki chemiczne, należy uważać, aby nie narazić zwierząt domowych na niebezpieczeństwo. Skuteczne są preparaty na bazie związków fosforu i żelaza; należy im dać pierwszeństwo, ponieważ nie powinny one stanowić zagrożenia dla innych zwierząt.