Czy znacie przysłowie „słyszeć, jak rośnie trawa”? W przypadku bambusa w ogrodzie mogłoby to być możliwe – kiełkowaniu pędów towarzyszy słyszalny szelest i trzask. Bambus rośnie niesamowicie szybko, niemal na oczach. Ponadto ma wszechstronne zastosowanie – można go jeść, służy jako materiał budowlany, a także wykorzystuje się go do produkcji skarpet, naczyń, rusztowań, a nawet broni.

Pochodzenie bambusa

Bambusnależy do rodzaju traw z rodziny trawiastek, których cechą charakterystyczną są zdrewniałe łodygi. Są one stosunkowo mało wymagające pod względem klimatu, dobrze rosną w tropikalnych lasach deszczowych, ale równie dobrze można je spotkać na niegościnnych zboczach wysokich gór. Najlepiej rozwija się w Azji; bez bambusa nie mogą się obejść Indie, Tajlandia, Malezja, Filipiny, Japonia i Chiny – ten wszechstronny surowiec jest tam wszechobecny i wykorzystywany na tysiące sposobów. Łodygi bambusa osiągają w stosunkowo krótkim czasie wysokość30–40 metrów, a ich średnica wynosi około 30 cm(w zależności od konkretnego gatunku); ponadto podczas wzrostu osiągają niezwykłą prędkość: w idealnych warunkach niektóre gatunki bambusa są w stanie rosnąć z prędkością nawet 100 cm na dobę.

Uprawa w naszych warunkach

Jeśli wybierzesz odmianę mrozoodporną, przystosowaną do naszych warunków klimatycznych, również Ty możesz mieć ją w swoim ogrodzie. Należy zachować ostrożność przy wyborze, ponieważ u niektórych gatunków roślina po kwitnieniu wytwarza nasiona i obumiera w całości (Fargesia), natomiast u innych gatunków bambusa obumierają jedynie pędy, które zakwitły (np. Phyllostachys aureosulcata „Spectabilis“), a wytworzone nasiona wysiewają się i zaczynają rosnąć nowe pokolenia. Bambusom sprzyja przepuszczalna gleba, idealna jest gliniasto-piaszczysta, z bogatym zapasem składników odżywczych (podczas sadzenia do gleby można dodać na przykład kompost lub dojrzały obornik). Szczególnie wiosną, kiedy bambusy potrafią rosnąć nawet około dziesięciu centymetrów dziennie, rośliny te są dosłownie pochłaniaczami składników odżywczych, głównie azotu, ale nie należy z tym przesadzać (gdy w glebie jest zbyt dużo azotu, może dojść do odwrotnej reakcji i bambusy mogą tak zwane „zablokować” niektóre ze swoich nowych pędów, albo nowo wyrosłe łodygi będą słabe, kruche i będą łamać się na wietrze, ponieważ nie zdążyły dojrzeć).

„Łodygi bambusa osiągają w stosunkowo krótkim czasie wysokość30–40 metrów, a ich średnica wynosi około 30 cm”.

Wiosną należy więc dostarczyć roślinie znaczną częśćnawozu ,a w ciągu roku resztę już tylko w podtrzymujących dawkachNPK. W sierpniu zaprzestajemy nawożenia azotem i dostarczamy roślinom już tylko potas, który wspomaga dojrzewanie ich tkanek i zwiększa odporność bambusów na mróz. W zależności od typu wzrostu dzielimy bambusy na: gatunki kępiaste, które wypuszczają liście już od poziomu gruntu i nie wymagają barier korzeniowych zapobiegających niekontrolowanemu rozrastaniu się, są odpowiednie przede wszystkim do mniejszych ogrodów oraz bambusy rozłogowe, które dzięki swoim kłączom bardzo szybko rozprzestrzeniają się w otoczeniu; zazwyczaj wymagają one wyznaczenia przestrzeni specjalną folią przeciwkorzeniową o grubości 1–2 mm, sięgającą na głębokość 70 cm. Z czasem bambusy rozłogowe są w stanie pokryć większe powierzchnie, tworząc w ten sposób małe bambusowe zagajniki.