Zima to czas planowania – ożyw istniejące nasadzenia bylin trawiastych trawami ozdobnymi (1)

Trawy ozdobnew rabatach bylinowych potrafią zdziałać cuda – ich elegancki wygląd robi ogromne wrażenie, nadają one rabatom strukturę i dynamikę, a ponadto zachowują piękny wygląd niemal przez cały rok. Wybór gatunków i odmian o różnorodnych kolorach i kształtach jest ogromny. Mogą tworzyć efektowne tło dla innych roślin, uzupełniać kompozycje drzew i krzewów, ogrody skalne oraz wrzosowiska, a na niewielkich powierzchniach duże gatunki soliterowe mogą nawet zastąpić krzewy.

Miskant chiński (Miscanthus sinensis)

Miscanthus sinensis pochodzi z Japonii, a jej ojczyzną są również Tajwan i Chiny. Tam spotykamy ją na pagórkowatych terenach, na nasłonecznionych zboczach, ale także w wyższych partiach gór. W swoim naturalnym środowisku kwitnie od sierpnia do października, natomiast w naszych warunkach niektóre odmiany często w ogóle nie kwitną. Tworzy pokaźne kępy wyprostowanych łodyg osiągających nawet 2,5 m wysokości. Liście są płaskie, o szerokości do 2 cm. Wyhodowano wiele odmian, które zazwyczaj są mniejsze od gatunku pierwotnego. Roślina preferuje pełne nasłonecznienie oraz dobrze przepuszczalną, niezbyt suchą glebę. W obrębie jednej odmiany może występować zróżnicowana odporność na mróz. Podaje się, że roślina jest odporna na mróz do -20°C, jednak mimo to lepiej jest znaleźć dla Miscanthus sinensis bardziej osłonięte stanowisko, gdzie nie ma przeciągów ani zagłębień, w których gromadzi się mróz. Jego liście zdobią ogród przez całą zimę. Miscanthus przycinamydopiero wiosną (pod koniec marca) na wysokości około 15 cm nad ziemią.
Doskonale uzupełnia rabatybylinowe, zwłaszcza dzięki swojemu pionowemu pokrojowi, a także nasadzenia w stylu preriowym lub stepowym.

Pennisetum alopecuroides

Pennisetum alopecuroides pochodzi ze słonecznych zboczy, łąk i ugorów Japonii oraz Azji Wschodniej, od Korei po Filipiny. W krajach pochodzenia rozłożyste kępy łukowato opadających liści osiągają wysokość nawet 1 metra. Odmiany ogrodowe tej trawy są zazwyczaj niższe. Liście są długie, błyszczące, ciemnozielone, z szorstkimi brzegami, szerokie na około 1 cm; jesienią przybierają odcienie od pomarańczowego do czerwonego, a zimą pozostają piaskowo-beżowe. Trawa kiełkuje stosunkowo późno, dopiero w drugiej połowie maja. Pod koniec lata między liśćmi lub tuż nad nimi wyrastają długie, kolczaste, cylindryczne kłosy, przypominające szczotkę do czyszczenia butelek.
Trawa ta jest mrozoodporna tylko do około -20°C, dlatego w niektórych miejscach może zamarznąć. Nie znosi podmokłych gleb, w których gnije zimą. Natomiast w suchym okresie letnim z zadowoleniem przyjmuje podlewanie. Odpowiada mu stanowisko słoneczne oraz dobrze przepuszczalna, świeża gleba – podczas sadzenia można dodać do ziemi piasek, aby ją spulchnić. Kwiatostany można suszyć (ściąć tuż po rozkwicie) i wykorzystać do dekoracji wnętrz. Kwiatostany, których nie przytniemy, rozpadają się na rabatach w okresie zimowym.
W ogrodzie trawa ta doskonale prezentuje się w grupach lub pasach wzdłuż ścieżek, a wyższe odmiany można wykorzystać w mniejszych ogrodach również jako solitery.

"