Zima to czas planowania. (2)

Kontynuujemy nasz miniserial poświęcony najczęściej uprawianym trawom ozdobnym. Trawy ozdobne w rabatach bylinowych potrafią zdziałać cuda – ich elegancki wygląd robi ogromne wrażenie, nadają one rabatom strukturę i dynamikę, a ponadto zachowują piękny wygląd niemal przez cały rok. Wybórgatunków i odmian o różnorodnych kolorach i kształtach jest ogromny. Mogą tworzyć efektowne tło dla innych roślin, uzupełniać kompozycje drzew i krzewów, skalniaki oraz wrzosowiska, a na niewielkich powierzchniach duże gatunki soliterowe mogą nawet zastąpić krzewy.

Deschampsia cespitosa

Deschampsia cespitosa występuje na bardzo rozległym obszarze obejmującym wszystkie kontynenty. W Europie rzadziej spotyka się ją na południu, u nas występuje na całym terytorium, zwłaszcza na wyższych wysokościach. Rośnie na suchych i wilgotnych łąkach, pastwiskach, w rowach oraz wilgotnych lasach; w Chinach występuje na wysokościach do 4500 metrów n.p.m. Kościanka tworzy gęste kępy, osiągające w okresie kwitnienia wysokość do 150 cm. Wąskie liście (5 mm), płaskie, spiczaste na końcach, soczyście zielone, mają na górnej stronie siedem ostro kilowatych żeber i są szorstkie na krawędziach. Od czerwca do sierpnia na prostych, twardych łodygach o długości do 0,5 m pojawiają się rzadkie, rozłożyste, złociste wiechy. Wyróżnia się wiele jej podgatunków. Rośliny najlepiej rozwijają się na wilgotniejszych stanowiskach w półcieniu lub na słońcu z częściowym zacienieniem w ciągu dnia. Zazwyczaj jest dość przystosowalna i dlatego znosi również suszę. Idealna gleba to wilgotna, lekko kwaśna, ale dobrze przepuszczalna i bogata w składniki odżywcze. Dobrze rośnie również na glebach obojętnych. Liście pozostają zielone aż do mrozów sięgających -18°C.
Najlepiej prezentuje się posadzona w większych grupach, ale doskonale nadaje się również do rabat bylinowych.

Proso prętowate (Panicum virgatum)

Proso prętowe pochodzi z Ameryki Północnej, od Kanady po Meksyk. W naturze można je spotkać od jasnych lasów i polan, przez prerie, aż po piaszczyste wydmy. Jest to gatunek bardzo zmienny i długowieczny, który przystosowuje się zarówno do gleb suchych, jak i wilgotniejszych. Najlepiej jednak rozwija się na słonecznym, otwartym stanowisku. Proso ma wyprostowany, smukły pokrój. Kępy rozrastają się powoli (szybciej na wilgotniejszych glebach) za pomocą krótkich kłączy. W zależności od odmiany wąskie, wydłużone liście mają barwę od zielonej do niebiesko-szaro-zielonej, a jesienią przebarwiają się od złocistych do ognistych odcieni czerwieni. Liście należy przyciąć dopiero wiosną (pod koniec marca), aby zimą do kęp nie przedostawała się woda i nie gnijały. Na niebiesko-zielonych łodygach od końca lipca pojawiają się wiechy purpurowo-brązowych kwiatów, kwitnących w kolorze brązowo-beżowym. Zazwyczaj na prosie pojawia się duża ilość puszystych kwiatostanów, tworząc wielką, przezroczystą chmurę nad kępą liści. Słabo kwitnie na glebach ciężkich.

"