Denivka, której kwiaty zachowują piękno tylko przez jeden dzień, była niegdyś jedną z najczęściej spotykanych roślin w ogrodach

Tradycyjne pomarańczowe lub żółte kwiaty deniw, uprawiane przez nasze babcie, można do dziś znaleźć niemal w każdym wiejskim ogrodzie. Pochodzą one z Chin i Japonii, krajów Azji Środkowej oraz regionu Kaukazu. W Europie zaczęli je uprawiać Grecy, którzy nazwali je „piękno na jeden dzień” (heméra = dzień, kállos = piękno). Na łodygach pojawia się jednak duża liczba kwiatów, które stopniowo kwitną przez kilka tygodni.

Jak dbać odeniwki?

Obecnie deniwka została wyhodowana w ponad dziesięciu tysiącach odmian o kwiatach w kolorach od białego, przezjaskrawoczerwony, aż po ciemno bordowy. Kwiaty mają zróżnicowane wzory na gardzieli i płatkach, a dodatkowo mogą być ozdobione postrzępioną, falistą lub kolorowo obramowaną krawędzią.

Można je podzielić na:

• miniaturowe – osiągające wysokość do pięćdziesięciu centymetrów, z kwiatami o średnicy około siedmiu centymetrów,

• małokwiatowe – osiągające do dziewięćdziesięciu centymetrów wysokości, średnica kwiatów wynosi zazwyczaj około jedenastu centymetrów,

• wielkokwiatowe – o wysokości ponad metra, z dużymi kwiatami, które u niektórych odmian osiągają nawet osiemnaście centymetrów średnicy.

Denivkito niewymagające w uprawiebyliny, które są naprawdę wytrzymałe, co widać po porośniętych dziko roślinach w starych ogrodach, o które nikt nie dba, jednak nie należy im odmawiać przynajmniej odrobiny troski. Przed sadzeniem należy rozważyć, ile miejsca będzie można im przeznaczyć. Należy wybrać odmianę odpowiednią do panujących warunków.

Stanowisko powinno być nasłonecznione, nieprzemoczone iwolne od trwałych chwastów. Rośliny w pojemnikach możnasadzić przez cały rok, natomiast te z gruntu – wiosną około połowy kwietnia lub jesienią, co najmniej sześć tygodni przed spodziewanymi przymrozkami. Glebę na rabacie można wzbogacić nie tylko kompostem –deniwka toleruje również świeży obornik wmieszany głęboko w glebę. W kolejnych latach można nawozić wyłącznie nawozami przemysłowymi, i to dwa razy w roku: wiosną w okresie tworzenia się kwiatów oraz w sierpniu, kiedydeniwka tworzy nowe odrosty.

W starożytnych Chinachdeniwka była uprawiana nie tylko jako roślina ozdobna, ale znajdowała również zastosowanie w kuchni – spożywano ją na surowo, duszoną lub gotowaną. Z deniwki spożywa się wyłącznie pączki lub kwiaty, we wszystkich kolorach i kształtach. Nawożenie zielone – pradawny sposób szybkiego i naturalnego wzbogacania gleby w składniki odżywcze pochodzenia organicznego. Jeśli w sezonie macie grządkę wolną choćby na kilka tygodni, nie wahajcie się i obsiejcie ją nawozem zielonym. Do nawożenia zielonego wybieramy rośliny, które rosną szybko i osiągają stosunkowo duże rozmiary, aby wytworzyły wystarczającą ilość zielonej masy. Rośliny te dodatkowo poprawiają jakość gleby pod kolejne uprawy.