Cebulki tulipanów ożywią każdym ogrodem feerią barw

Tulipanyzyskały popularność w naszych ogrodach dzięki swojej różnorodności i niemal nieograniczonym możliwościom zastosowania.

Najbogatszą pod względem kształtów grupą są tulipany późne, które kwitną głównie dopiero w maju. Wczesne kwitną w kwietniu, a obie grupy bardzo dobrze komponują się z bylinami. Tulipanyprzodują pod względem różnorodności kolorów i kształtów. Niewiele jest gatunków roślin, u których paleta barw obejmuje odcienie od bieli, przez żółć, róż, łososiowy, aż po czerwień, a nawet tak ciemny fiolet, że na pierwszy rzut oka wydaje się czarny.

Tulipanydotarły do Europy w latach pięćdziesiątych XVI wieku i po raz pierwszy zakwitły w Wiedniu.

Kilka cebulek tulipanów stanowiło wówczas majątek. Następnie zaczęły pojawiać się w Holandii. Tulipany stały się domeną holenderską, a ich uprawa, hodowla i handel – dochodowym biznesem. Pierwsi zawodowi hodowcy tulipanów pojawili się w Holandii już na początku
XVII wieku. Bogaci kupcy inwestowali w tulipany cały swój majątek, a ubodzy chłopi – wszystkie swoje oszczędności. W ten sposób około roku 1637 cebulki tulipanów stały się najdroższym towarem na świecie. Potem jednak nastąpił gwałtowny upadek, a nagły zwrot w handlu sprawił, że handlarze tulipanami stali się żebrakami.

„Do dziś nie wiadomo dokładnie, czy nazwa tulipanów powstała na podstawie podobieństwa do turbanu, od tureckiego słowa „tulbend”, czyli turban. Nazwę tę do Europy przywiózł w 1555 roku ówczesny ambasador Habsburgów w Stambule”.

Nasze babcie co roku wyjmowałycebulki tulipanówz ziemi, a następnie przechowywały je, po oczyszczeniu, w suchym miejscu, poza zasięgiem gryzoni. Dzisiaj jednak, zazwyczaj ze względu na oszczędność czasu, cebulkitulipanów pozostają w ziemi przez cały rok. Do tego dochodzi fakt, że cebulki są często sadzone właśnie wśród bylin, dlatego trudno byłoby je wykopać. 
Nie możemy jednak pozostawić na rabatach wszystkich odmian tulipanów. Niektóre z nich zdziczeją lub obumrą. Inne natomiast zachowają swoje typowe cechy i co roku będą obficie kwitnąć. Uprawa większości odmian sprawdziła się przede wszystkim na stanowiskach nasłonecznionych. Niezależnie od tego, jak bardzo chcielibyśmy zaoszczędzić czas podczas prac ogrodniczych, pielęgnując tulipany, nie możemy zapomnieć o jednej rzeczy: po przekwitnięciu należy usunąć resztki kwiatów. Poczekamy, aż nadziemna część tulipanów całkowicie pożółknie, aby w cebulce tulipana zgromadził się wystarczający zapas składników odżywczych, który będzie decydujący dla obfitego kwitnienia w przyszłym roku.

Idealnym okresem na sadzenietulipanówjest jesień– a dokładniej październik, ale przy sprzyjających warunkach i łagodnej pogodzie można je sadzić nawet w listopadzie. Wczesne sadzenie pozwoli roślinie na odpowiednie ukorzenienie się.
Jeśli wiemy, że w ogrodzie występują gryzonie, które mogłyby podgryzać cebulki, lepiej posadzić je w plastikowych koszyczkach.

Tulipany nie są zbyt wymagające pod względem gleby i zawartości w niej składników odżywczych. Jednak bardzo przeszkadza im długotrwałe nadmierne nawodnienie gleby. Idealnym miejscem do ich sadzenia jest miejsce z glebą gliniasto-piaszczystą.

Sadzimy wyłącznie cebulki zdrowe, niezaatakowane przez grzyby ani inne choroby. Wybieramy glebę, która nie została niedawno nawożona. Do sadzenia używamy zazwyczaj łopatki do sadzenia, a cebulki umieszczamy w glebie na takiej głębokości, aby nad wierzchołkiem cebulki pozostała jeszcze warstwa ziemi o grubości około 10–12 cm.

W przypadku suszy cebulki należy podlać. Charakterystyczny dla poszczególnych odmian jest również kształt ich cebulek.

Tulipany pełnokwiatowe prezentują się wyjątkowo egzotycznie. Niezwykle piękne są odmiany z grupy hybryd Viridiflora. Niektóre z nich są biało-zielone i doskonale nadają się do sadzenia wśród soczyście zielonych bylin.