Nadszedł czas, by posadzić cebulki liliowców – są niewymagające i kwitną każdej wiosny

Kwiaty te pochodzą z terenów dawnej Rosji i Azji Mniejszej. Łatwo się rozmnażają i same rozrastają. Ich drobne niebieskie kwiaty zdobią następnie ogród niczym dywan. Będą się dobrze czuły na słonecznej łące, u podnóża skalniaka, a także w cieniu pod drzewami.

Scilla dobrze czuje się w przepuszczalnej, ale bogatej w próchnicę i wystarczająco wilgotnej wiosną glebie. Nie znosi nadmiernie podmokłych gleb, ponieważ łatwo wtedy gnije. Cebulki potrzebują wilgoci zwłaszcza w okresie wzrostu i kwitnienia. Kiedy latem znikną pod ziemią, susza już im nie przeszkadza.

Drobnecebulki sadzimy we wrześniu i październiku, na głębokość 6–8 cm, w rzadkich grupach. Cebulki bowiem następnie się rozmnażają. Cebulki potomne można celowo przesadzać w nowe miejsca. Zbieramy je po tym, jak roślina zwinie liście.
Dzwonki dobrze rozmnażają się również z nasion. Ich zaletą jest to, że są w pełni mrozoodporne, dlatego pozostawiamy je w glebie na zimę. Kwitną wczesną wiosną dzwonkowatymi kwiatami zebranymi w grona. Kwiaty mogą mieć odcienie niebieskiego, fioletowego, różowego, a także białego. Liście są wąskie, zielone i pojawiają się wczesną wiosną. Rośliny osiągają wysokość 10–20 cm.

• Już w marcu kwitnie jasnoniebieskimi kwiatami scyllka Tubergena (Scilla tubergeniana),
• jasnoniebieskie lub białe kwiaty mascilla syberyjska (Scilla siberica), kwitnie w marcu i kwietniu,
• popularna jest równieżscilla różowa(Scilla siberica),
• mniej znana jest scilla przyjemna (Scilla amoena),
• scilla hiszpańska (Scilla hispanica) tworzy na mocnych łodygach o wysokości od 20 do 30 cm całą lawinę drobnych kwiatów w kształcie dzwoneczków, ułożonych w piramidalny gron, co nieco przypomina kwiatostan hiacyntu. Kwitnie od kwietnia do maja, w kolorze białym, niebieskim, fioletowym lub różowym.
• Podobne do scylli sąchionodoxa ( Chionodoxa), które również można sadzić pod drzewami, na trawniku koszonym później, na łące kwiatowej lub w skalniakach; mają podobne wymagania uprawowe jak scylli.
• Camassiakwitnie latem i jest wyższa od wymienionych powyżej roślin, poza tym jej wymagania są znowu takie same; łatwo się rozmnaża, ale nie znosi przesadzania.

Podobnie jak krokusy,narcyzy czy żonkile, chionodoxę można sadzić w miejscach trawnika, który nie jest koszony zbyt wcześnie (z pierwszym koszeniem należy poczekać, aż cebulki cofną liście, w przeciwnym razie ulegną osłabieniu), albo na łąkę kwiatową, którą skosi się dopiero w czerwcu. Na soczyście zielonym trawniku niebieskie kwiaty prezentują się znacznie efektowniej niż na wypielęgnowanej rabatce z bardziej wymagającymi roślinami cebulowymi. Nie wymagają niczego poza posadzeniem, potem same o siebie zadbają.

Wcześnie kwitnące dzwonki będą dobrze rosły nawet pod drzewami, które nie mają jeszcze liści i przepuszczają wystarczającą ilość światła i słońca. Można je zatem sadzić również na rabatach z bylin cieniolubnych, które rosną i kwitną pod drzewami i krzewami latem i jesienią.