Morwa to gigant wśród drzew owocowych, potrzebuje jednak ciepła

Na naszym terytorium morwy, pochodzące pierwotnie z Azji, uprawiane są już od wieków. Na Morawach można znaleźć okazy liczące nawet kilkaset lat. Od morwy białej pochodzi nazwa jedwabnika morwowego, z którego kokonów w starożytnych Chinach nauczono się tkać przepiękne tkaniny.

W naszych warunkach z rodziny morusowatych można uprawiaćmorwę czarną (Morus nigra),morwę białą (Morus alba) oraz morwę czerwoną (Morus rubra). Są to potężne krzewy, a nawet drzewa, kochające ciepło, wydające białe, purpurowe lub ciemnofioletowe owoce – pestkowce.   Owoce morwy mają smak od lekko słodkiego do słodko-kwaśnego, są zdrowe i orzeźwiające – zawierają wiele witamin, zwłaszcza witaminę C. Ich spożywanie pomaga regulować poziom cukru we krwi i ma ogólne działanie oczyszczające na organizm. Można je spożywać na surowo lub, podobnie jak inne owoce, np. jeżyny, przetwarzać na wino, sok, kompoty, dżem, również w połączeniu z innymi owocami.

Morwy dobrze rosną w ciepłych regionach, a u nas przede wszystkim tam, gdzie uprawia się winorośl. Średnia roczna temperatura powinna wynosić powyżej 8 °C. Drzewa te mogą jednak rosnąć również na nieco wyższych wysokościach, o ile zapewni się im odpowiednie warunki – osłonięte, ciepłe i nasłonecznione stanowisko. Drzewa morwy mają głębokie i rozległe systemy korzeniowe, dzięki czemu potrafią pozyskiwać wodę i składniki odżywcze nawet z głębszych warstw gleby, dlatego nie są wymagające pod względem odżywiania. Odpowiednie są dla nich gleby ciepłe i wystarczająco przepuszczalne. Na podmokłych i zimnych stanowiskach nie będą się dobrze rozwijać. Morwy nie lubią obcych roślin wśród swoich korzeni, dlatego inne drzewa i krzewy powinny rosnąć w odległości co najmniej pięciu metrów. Zaleca się obsadzenie trawy pod morwami, aby opadające owoce pozostały czyste, ponieważ w okresie dojrzałości spadają one z drzewa. Drzewka zaczynają owocować w trzecim lub czwartym roku po posadzeniu. Większych plonów drzewo osiąga po ośmiu do dziesięciu latach. Wraz z wiekiem rośnie również wielkość plonów, sięgająca od pięćdziesięciu do stu kilogramów owoców. Zbiór przeprowadza się poprzez strząsanie owoców, najlepiej na rozciągnięte płótno.

Sadzonkimłodych, szczepionych morwy sadzimy jesienią lub wiosną. Przed samym sadzeniem lepiej namoczyć je na kilka godzin w odstanej wodzie, a następnie posadzić w zwykły sposób przy paliku podtrzymującym. Sadzonkę należy odpowiednio przysypać ziemią, a pierwsze pędy skrócić, nadając im kształt dachowy. Później pozwalamy drzewom rosnąć swobodniej, a koronę przerzedzamy tylko sporadycznie. Starsze drzewa nie wymagają już przycinania.

Morwa czarna osiąga wysokość do 10 m. Ma gęstą, rozłożystą koronę o szerokości do 15 m, a jej ciemnozielone liście mają długość do 20 cm. Grona owoców o długości 2,5 cm, w kolorze od ciemnofioletowego do czarnego, przypominają jeżyny. Owoce dojrzewają w sierpniu i wrześniu, mają przyjemny słodko-kwaśny smak. Drzewo rośnie wolniej niż inne gatunki morwy. Jest odporne na mrozy do –30°.
Najwyższym z morwy jest morwa biała, osiągająca wysokość do 18 m. Korona ma około 10 m szerokości i jest okrągła. Jego owoce mają 2,5 cm średnicy, są koloru białego do delikatnie różowawego i smakują słodkawo, a raczej mdło. Owoce dojrzewają w lipcu i sierpniu. Drzewo preferuje raczej suche stanowiska, nie przeszkadza mu wietrzna lokalizacja. Jest mrozoodporne do –35°C.
W przeciwieństwie do morwy białej i czarnej, morwa czerwona jest drzewem dwupiennym, dlatego konieczne jestuprawianie zarówno drzew męskich, jak i żeńskich. Ma podobny wzrost jak morwa czarna. Owoc ma długość do 3 cm i ciemnofioletowy kolor, a jego smak jest słodki. Owoce dojrzewają w lipcu i sierpniu.

"