Cytrynowiec trójlistkowy można uprawiać w ogrodzie przez cały rok, nawet w naszych warunkach

Jego piękne owoce – jaskrawożółte cytrynki – nie są co prawda jadalne, ale mimo to ma wielu wielbicieli. Jego ojczyzną jest północna i środkowa Chiny oraz Korea. Dzięki swojej względnej odporności na zimno może więc rosnąć również u nas, zarówno na nizinach, jak i na ciepłych pagórkowatych terenach. Zaliczamy go do roślin z rodziny rutowatych (Rutaceae).

Jest to gęsty, gęsto pokryty kolcami krzew liściasty, który u nas osiąga zazwyczaj wysokość około trzech metrów. Tylko w osłoniętym i ciepłym miejscu może urosnąć nawet do pięciu metrów, czyli osiągnąć rozmiar niewielkiego drzewa. Sztywne kolce osiągają długość od 2 do 4 cm. Od innych cytrusów odróżnia go liście dzielone – są eliptyczne, ciemnozielone, z skrzydełkową ogonką, trójdzielne, mają długość od 3 do 6 cm i są aromatyczne, zwłaszcza po rozgnieceniu. Kwiaty są pachnące, mają od 3 do 5 cm i pojawiają się w kwietniu i maju, jeszcze przed pojawieniem się liści. Owoce mają średnicę około czterech centymetrów. Są intensywnie żółte do żółto-pomarańczowych, a ich powierzchnia jest przyjemnie owłosiona. Jedyną wadą jest to, że nie są jadalne, mają gorzki, cierpki smak i są pełne nasion.

Dosadzeniacytrynowca wybieramy stanowisko w pełni nasłonecznione, osłonięte od wiatru, najlepiej przy południowej ścianie. Przed sadzeniem glebę głęboko uprawiamy; powinna być żyzna, raczej lżejsza. Citronečník, podobnie jak inne cytrusy, wymaga gleby lekko kwaśnej (w glebie bardziej zasadowej lub zasolonej cierpi na chlorozę (blade lub żółtawe liście)). Zapewnimy to poprzez większy dodatek nieprzetworzonej torfu. Cytrynowiec preferuje długie lato i ciepłą jesień – dopiero w takich warunkach pędy dobrze dojrzewają, a owoce nabierają koloru. Po kilku latach uprawy krzew staje się już dość mało wymagający. Wczesną wiosną można od czasu do czasu lekko przycinać gałęzie, aby do krzewu docierało więcej słońca. W pierwszej połowie okresu wegetacyjnego korzystne jest również podlewanie oraz nawożenie. Nawozy muszą być jednak wyłącznie kwaśne i bezchlorowe (siarczanowe formy nawozów potasowych i azotowych, superfosfaty). Można stosować np. preparaty przeznaczone dla rododendronów, przy czym lepiej zawszenawozić raczej mniej niż więcej. Młodym roślinom należy poświęcić większą uwagę podczas przygotowywania do zimy. Szyjkę korzeniową należy zasypać kompostem, a wokół zgrabić liście i zabezpieczyć je włókniną lub gałązkami, aby się nie rozsypały. W ten sam sposób można owinąć całą młodą roślinę, ale nie należy używać folii, pod którą mogłaby gromadzić się wilgoć.

Cytryniecrośnie bardzo szeroko, dlatego należy zapewnić mu wystarczającą ilość miejsca; należy sadzić go w odległości co najmniej dwóch metrów od innych roślin i od ścieżki – roś lina ta wręcz domaga się samotnego stanowiska. W surowszych warunkach klimatycznych cytrynowiec można przez dłuższy czas uprawiać w dużych przenośnychpojemnikach, a na zimę przenosić go do pomieszczeń chronionych przed mrozem.

"