BIO Ogórek konserwowy Vorgebirgstrauben - Cucumis sativus - bio nasiona ogórka - 10 szt.

Uprawa ogórków nie jest szczególnie trudną dyscypliną. Istnieje jednak kilka zasad, które należy przestrzegać podczas uprawy. Ogólnie rzecz biorąc, jest to roślina ciepłolubna, która nadaje się zarówno do uprawy polowej, jak i do uprawy w szklarni lub pod folią.

Z przedpestowaniem nasion zaczyna się w miesiącu kwietniu. Konieczne jest wybranie żyznego podłoża i umiarkowanego podlewania (przemoczenie szkodzi nasionom). Nasiona sadzimy na głębokość 1–1,5 cm. Rośliny wymagają dostatecznej ilości światła, temperatury około 22 °C i w nocy lekkiego obniżenia temperatury (około 3 °C). Czas kiełkowania wynosi 1–2 tygodnie.

Rośliny przesadzamy do grządki w ciągu maja, czyli w czasie, gdy nie grożą już poranne przymrozki. Roślinę można przykryć włókniną, co zapobiega ewentualnemu wychłodzeniu. Wczesne sadzenie jest jedną z metod zapobiegania infekcji mączniakiem rzekomym ogórka. Inną metodą jest tzw. system wertykalny, w którym ogórki nie są pozostawiane do wzrostu na ziemi, ale są podwiązywane do siatek.

Stanowisko do sadzenia ogórków powinno być słoneczne lub półcieniste, z próchniczną, lekką glebą, która ma wystarczającą zawartość składników odżywczych. Idealny rozstaw to 30 x 90 cm, dla ogórków sałatkowych 50 x 100 cm. W czasie, gdy ogórki zaczynają kwitnąć i zawiązywać pierwsze owoce, można je nawozić saletrą wapniową, obornikiem drobiowym lub specjalnymi opryskami bezpośrednio na liście.

Kiszeniaki zbiera się co drugi dzień. Nie można ich pozostawić do przerośnięcia, ponieważ wtedy roślina przestaje zawiązywać kolejne owoce. Ogórki sałatkowe i ogórki wężowe zbiera się raz lub dwa razy w tygodniu i można je przechowywać w temperaturze 15 °C do 12 dni.

Ogórków nie można uprawiać powtórnie w tej samej glebie. Odpowiednią przedplonem jest burak, groch, fasola lub cebula. Natomiast nieodpowiednimi roślinami są truskawki czy ziemniaki.