Chlebowiec różnolistny, znany także jako jackfruit, jest wiecznie zieloną rośliną pochodzenia tropikalnego z obszaru Indii.

Ten majestatyczny drzewo może osiągnąć wysokość ponad 20 m i wyróżnia się bogato rozłożystą koroną.

Jest poszukiwany przede wszystkim ze względu na swoje imponujące owoce, które należą do największych gatunków owoców rosnących na drzewach. Osiągają wagę do 25 kg i długość do 90 cm.

Owoce chlebowca są bogate w węglowodany i zawierają również szereg witamin, wraz z ważnymi minerałami, takimi jak wapń i fosfor.

Jackfruit można spożywać na świeżo, dodawać do sałatek lub gotować razem z ryżem i mlekiem kokosowym. Z miąższu wytwarza się również dżemy, wina i likiery. Niedojrzałe owoce można gotować, piec, smażyć lub suszyć, podczas gdy nasiona dojrzałych owoców po uprażeniu stają się pyszną przekąską.

Wysoka zawartość wapnia i fosforu czyni z jackfruitu cenny suplement diety, który przyczynia się do wzmocnienia kości.

Chlebowiec ma także zastosowanie lecznicze, popiół z liści zmieszany z olejem, lub nawet bez niego, stosuje się w leczeniu wrzodów, biegunki, bólów żołądka i do gojenia ran.

Miąższ i nasiona owoców są cenione za swoje chłodzące właściwości, a nasiona są nawet uważane za naturalny afrodyzjak. Odwar z korzenia drzewa można używać do łagodzenia gorączki i w leczeniu astmy.

Bilimbi to małe wiecznie zielone drzewo, pochodzące z obszaru Azji Południowo-Wschodniej. Odpowiada mu klimat tropikalny. U nas uprawia się jako roślina doniczkowa.

Roślina kwitnie fioletowymi kwiatami i tworzy podłużne owoce, podobne do ogórka. Są jednak dość kwaśne, więc do bezpośredniego spożycia niezbyt się nadają.

Boroja jest wiecznie zielonym drzewem, pochodzącym z obszaru Kolumbii, Ekwadoru i Panamy. W naturalnych warunkach rośnie w miejscach z większą ilością opadów i wysoką temperaturą.

Roślina dorasta do wysokości 3–5 m i kwitnie kremowobiałymi kwiatami. Następnie tworzy owoce ważące do 1 kg, które dojrzewają do czerwonobrązowego koloru.

Owoce są jadalne, smakowo podobne do tamaryndowca. Podobnie jak tamaryndowiec mają dużą zawartość witamin i minerałów i są szeroko wykorzystywane w leczeniu różnych chorób.

Pigwowiec japoński jest opadającym kolczastym krzewem, który dorasta do wysokości około 100 cm. Jest dość rozłożysty, na szerokość może mieć aż 3 m. Kwitnie od kwietnia do maja ceglastoczerwonymi kwiatami.

Owocem są kuliste żółtozielone owoce, które są wprawdzie jadalne, ale ze względu na kwaśny smak nie nadają się do samodzielnego spożycia. Dodawane są jednak do różnych potraw jako przyprawa.

Ten krzew nadaje się do ogrodu jako soliter lub jest wykorzystywany do tworzenia żywopłotów.

Roślina nadaje się do uprawy i formowania jako bonsai.

Roślina jest trująca dla wszystkich gatunków zwierząt i ludzi, ale zatrucia są rzadkie i zwykle łagodne.

Oslizák pochodzi z Indii, gdzie rośnie na suchych miejscach do wysokości do 1200 m n.p.m. Toleruje wysokie temperatury latem i zimą oraz krótkotrwały spadek temperatury nieco poniżej zera.

Rośliny osiągają wysokość 8–12 m, w naszych warunkach dorastają do wysokości maks. 3 m. Są bardzo odpowiednie do cięcia i formowania jako bonsai.

Oslizák kwitnie od kwietnia do lipca kremowymi kwiatami. Aby doszło do tworzenia kwiatów, wymaga dłuższego okresu suszy. W następnym roku owocuje kulistymi lub owalnymi owocami, które w czasie dojrzewania są żółte do żółtobrązowych. Miąższ jest żółty do pomarańczowego. W swojej ojczyźnie te owoce są chętnie spożywane. Ich specyficzny zapach i smak jednak odstrasza wiele osób od konsumpcji.

Roślina jest również wykorzystywana w medycynie ludowej do stabilizacji układu trawiennego, zmniejsza zakwaszenie organizmu i działa przeciwzapalnie.

Kigelia, czyli drzewo kiełbasiane, to roślina, która w swojej rodzimej Afryce dorasta do wysokości aż 15 m. U nas uprawiana jest wyłącznie jako roślina doniczkowa.

Tworzy kwiaty purpurowe o wielkości do 15 cm i owocuje cylindrycznymi strąkami o wadze do 12 kg. Te owoce nie są jadalne, ale stanowią pożywienie dla zwierząt. Dla człowieka owoce są trujące.

W tradycyjnej medycynie roślina ta odgrywa niezastąpioną rolę, ponieważ mówi się, że potrafi wyleczyć niemal wszystkie choroby.

Orzech czarny, którego ojczyzną jest Ameryka Północna, to drzewo liściaste, które zdobyło uznanie nie tylko za swoje smaczne orzechy, ale także za wysoką jakość swojego drewna.

To szybko rosnące drzewo może osiągnąć imponujące wysokości 20 – 40 m, przy czym co roku przybywa na wysokości 30 – 60 cm.

Po kilku latach od posadzenia zaczyna drzewo rodzić orzechy, które są znane ze swojej brązowoczarnej, solidnej skorupy i średnicy około 4 – 5 cm. Te okrągłe owoce charakteryzują się szorstką powierzchnią i specyficznym, mydlanym aromatem.

Orzech jest wysoko ceniony za swoją szeroką paletę zastosowań i korzyści. Należy jednak zauważyć, że może działać jako gatunek inwazyjny w obszarach poza swoim pierwotnym zasięgiem występowania.

Oprócz wykorzystania drewna i orzechów w gastronomii znajduje zastosowanie także w medycynie tradycyjnej, gdzie jest ceniony za swoje potencjalne właściwości przeciwzapalne i przeciwnowotworowe.

Pistacja kleista jest zimozielonym krzewem, pochodzącym z Bliskiego Wschodu, który dorasta do wysokości 2–3 m.

Roślina nie jest mrozoodporna, dlatego w naszych warunkach uprawia się ją jako roślinę przenośną lub pokojową.

Aromatyczna żywica jest wykorzystywana w przemyśle kosmetycznym i spożywczym oraz w medycynie tradycyjnej.

Solanum sessiliflorum czyli jabłko orinoko to tropiczny wieloletni krzew, który w naszych warunkach uprawiany jest jako roślina doniczkowa.

Tworzy czerwonobrązowe owoce, które są jadalne i bardzo smaczne.

Można je spożywać bezpośrednio lub wykorzystać do przygotowywania potraw.

Dereni jadalny, znany również jako deren wiosenny, to liściaste drzewo lub krzew, który występuje w ciepłych regionach Czech.

Może osiągnąć wysokość do 7 m i charakteryzuje się niezwykle twardym drewnem. Jego liście są na górnej stronie jaskrawo zielone i błyszczące, podczas gdy dolna strona jest bledsza.

Deren kwitnie żółtymi obupłciowymi kwiatami, które pojawiają się jeszcze przed rozwinięciem liści w okresie marca i kwietnia.

Owoce to czerwone, błyszczące pestkowce z brązowo-żółtą pestką wewnątrz. Owoce derenia, nazywane dereniówkami, są jadalne i charakteryzują się specyficznym cierpko-słodkim smakiem bogatym w witaminę C. Są wykorzystywane do produkcji przetworów, syropów, kompotów, dżemów, a w przeszłości służyły także do celów leczniczych.

Deren jest również popularny ze względu na swój dekoracyjny wygląd, dzięki wczesnemu kwitnieniu i wyraźnie zabarwionym owocom w okresie jesiennym.

W medycynie ludowej deren jadalny ma swoje niezastąpione miejsce, ponieważ wykorzystywane są jego owoce, liście i kora. Na Słowacji z owoców derenia wytwarza się tradycyjny napój alkoholowy zwany drienkovica.