Tojad mocny jest rośliną wieloletnią, silnie trującą. W Polsce należy do gatunków zagrożonych. W stanie dzikim można go znaleźć głównie w wilgotnych zalesionych obszarach, w górach, na brzegach potoków.

Zawiera silnie trującą substancję akonitynę. W dawnych czasach roślina była używana do trujących przynęt przeciwko drapieżnikom.

Roślina jest wykorzystywana do produkcji preparatów homeopatycznych.

Blešník obecný jest rośliną jednoroczną, która występuje również w naszych warunkach klimatycznych. Niestety jednak jej występowanie znacznie się zmniejsza i dziś jest uważana za gatunek zagrożony. Preferuje przede wszystkim cieplejsze obszary z wyższą wilgotnością gleby, np. brzegi potoków, zbiorników wodnych, okolice stawów czy wilgotnych łąk.

Roślina dorasta do wysokości maks. 40 cm i kwitnie od czerwca do września żółtymi kwiatami.

Mochna nátrżnik jest ziołem, dorastającym do wysokości 30 cm. Pochodzi z Europy, gdzie zamieszkuje łąki, jasne lasy czy wrzosowiska. Występuje powszechnie także na naszym terenie.

Roślina kwitnie od lipca do sierpnia żółtymi kwiatami.

Wykorzystywana jest także w medycynie ludowej do leczenia chorób układu pokarmowego.

Len wielkokwiatowy Tricolore to trwale kwitnąca roślina jednoroczna z barwnymi kwiatami w trzech odcieniach – czerwonym, różowym i białym. 

Roślina dorasta do wysokości około 50 cm. Tworzy wyprostowane, rozgałęzione łodygi z wąskimi, szaro-zielonymi liśćmi.

Ma delikatne miseczkowate kwiaty z ciemnymi środkami, które pojawiają się od czerwca do września. 

Wyróżnia się na każdym ozdobnym rabacie i dodatkowo jest łatwy w uprawie.

Może być używany jako kwiat cięty.

Roślina i nasiona lnu zwyczajnego są trujące.

Kolinsie jest rośliną ozdobną, pochodzącą z Kalifornii, która jest u nas uprawiana jako roślina jednoroczna.

Ma zwarty wzrost o wysokości do 30 cm. Tworzy od czerwca do sierpnia fioletowe kwiatki.

W medycynie ludowej roślina była używana w leczeniu kamieni moczowych i chorób nerek.

Mandragora lekarska, znana także jako mandlowiec, jest byliną wieloletnią, która odgrywa znaczącą rolę w historii i mitologii.

Ta roślina szczyci się dużymi, intensywnie zielonymi liśćmi, wyrastającymi bezpośrednio z korzenia, które mogą osiągać długość do 40 cm.

Na wiosnę na mandragorze pojawiają się dzwonkowate kwiaty, zazwyczaj fioletowe lub niebieskie.

Po przekwitnięciu rozwijają się trujące owoce żółte lub pomarańczowe, które wyglądem przypominają małe pomidory.

Korzeń mandragory jest mięsisty i często ma rozgałęzienia, które przypominają ludzką postać.

W przeszłości, ze względu na rzekome halucynogenne i uspokajające działanie, był używany w alchemii. Zawiera alkaloidy, które mogą działać uspokajająco, a w niektórych przypadkach także halucynogennie.

W przeszłości mandragora była używana w medycynie tradycyjnej jako środek znieczulający. W dzisiejszych czasach jest jednak rzadko stosowana w medycynie ze względu na potencjalnie niebezpieczne skutki uboczne i toksyczność.

Mandragora officinalis pochodzi z regionu Morza Śródziemnego i poza swoim naturalnym środowiskiem jej uprawa może być trudna.

Wszystkie części tej rośliny są trujące, przy czym najwyższe stężenie toksyn znajduje się w owocach i korzeniu. Spożycie może prowadzić do poważnych komplikacji zdrowotnych, a w ekstremalnych przypadkach nawet do śmierci.

Rukiew wschodnia jest rośliną dwuletnią lub wieloletnią, pochodzącą z obszaru Wyżyny Armeńskiej. Dorasta do wysokości 50–120 cm i kwitnie od maja żółtymi kwiatami.

W swojej ojczyźnie używana jest jako warzywo do sałatek, ale znajduje zastosowanie także w medycynie tradycyjnej, ponieważ ma wysoką zawartość witaminy C.

Rukiew jest rośliną miododajną, przyciągającą pszczoły, i jest również wykorzystywana jako pasza dla bydła.

Jest bardzo odporna i rozprzestrzenia się przez samosiew.

Len wielkokwiatowy jest łatwą w uprawie atrakcyjną rośliną jednoroczną osiągającą wysokość około 40–50 cm.

Ta mieszanka oferuje kwiaty w odcieniach czerwieni, niebieskiego i białego z czerwonym środkiem, o średnicy około 3 cm. 

Kolorowe kwiaty pojawiają się od końca maja do września. 

Pięknie prezentuje się na słonecznym rabacie oraz na skalniaku, który swoimi barwnymi kwiatami pięknie rozświetla.

Roślina i nasiona lnu pospolitego są trujące.

Kuklik pospolity jest mrozoodporna wieloletnia roślina, która dorasta do wysokości 20–120 cm. Kwitnie od maja do września drobnymi żółtymi kwiatami.

Roślina jest bardzo łatwa w uprawie i nadaje się zarówno na rabatę bylinową, jak i na skalniak.

Suszony korzeń jest wykorzystywany w tradycyjnej medycynie.

Ze względu na zawartość lekko toksycznych substancji w kłączu kuklik nie powinien być stosowany w dużych ilościach i długoterminowo.

Barborka pospolita jest byliną wieloletnią, która dorasta do wysokości 30–50 cm. Liście są ciemnozielone, błyszczące i lekko faliste. Kwitnie w ciągu maja żółtymi kwiatami.

Barborka jest używana w tradycyjnym ziołolecznictwie przeciw dolegliwościom żołądkowym i ma działanie moczopędne. Zawiera dużą ilość witaminy C i A.

Wykorzystuje się do przygotowywania zimnych i ciepłych potraw.