Imbir Chrysantum jest mniej znaną odmianą pochodzącą z górskich lasów w Himalajach, gdzie rośnie na wysokości 1700 m.

W porównaniu z innymi odmianami jest to stosunkowo odporna roślina, dzięki czemu można ją uprawiać w umiarkowanej strefie klimatycznej, gdzie jest umiarkowanie ciepłe lato i zima bez silnych mrozów. W przeciwnym razie zaleca się przykrycie rośliny ściółką.

Z podziemnego kłącza wyrastają pędy o wysokości do 120 cm, które na zimę zamierają. 

Latem z zwartego przyziemnego kwiatostanu kwitną drobne kwiaty o żółtej barwie, po których pojawia się bardzo atrakcyjny pęk jasno czerwonych owoców.

Różowy imbir pochodzi ze wschodniej Azji, gdzie jest uprawiany jako roślina ozdobna i jednocześnie użytkowa. Jak nazwa wskazuje, kwitnie różowymi kwiatami.

W Azji ten imbir jest używany w gastronomii. Wykorzystuje się zarówno kwiaty, jak i liście. Roślina ma także właściwości lecznicze.

Imbir jest wyższą tropikalną byliną, która w naturalnych warunkach dorasta do wysokości około 6 m. U nas można oczekiwać wysokości do 2 m.

Roślina pochodzi z Azji i zalicza się do bardzo pięknych egzotycznych roślin. Tworzy duży czerwony kwiat, który może osiągać rozmiar do 25 cm. Roślina nadaje się do cięcia.

Imbir jest jednak, raczej niż ozdobną rośliną pokojową, znany ze swoich jadalnych pędów, które są wykorzystywane w kuchni do przyprawiania potraw.

Roślina nie jest mrozoodporna.